Door op een foto te klikken krijgt u een vergrote weergave. De foto, vooral de scherpte, is dan echt van veel betere kwaliteit.

Op mijn beelden rust copyright (© advanduren) en ze mogen niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor mijn schriftelijke toestemming is verleend.

vrijdag 4 november 2022

Wisenten

Meer dan dertig jaar geleden zag ik tijdens een vakantie in Duitsland in een wildpark voor de eerste keer een wisent. Ik was gelijk onder de indruk van deze kolossale, intrigerende dieren, ook wel aangeduid als de Europese bizon. Op een info-paneel stond aangegeven dat deze dieren toen alleen nog in het wild voorkwamen in een oerbos in Polen, het Bialowieza woud en dat ze in Europa door gebrek aan geschikt biotoop en de jacht op uitsterven stonden.

Inmiddels is er gelukkig een bewustwordingsproces op gang gekomen en is dit mooie dier via gerichte fokprogramma's, ook in Nederland, voor uitsterven behoed. Jaren na mijn eerste waarneming kon ik in een wildpark bij Lelystad weer een wisent bewonderen. Inmiddels zijn er op meerdere plekken in Nederland wisenten uitgezet, ik zag o.a. al mooie foto's voorbij komen van deze dieren in het duingebied het Kraansvlak bij Zuid-Kennemerland, maar ook in het gebied de Maashorst, hier niet ver vandaan, leeft tegenwoordig een populatie. Al enkele jaren stond op het programma om daar eens te gaan kijken en evt. wat foto's te maken. 

Half maart van dit voorjaar was het zover. Na me te hebben georiënteerd waar we de dieren mogelijkerwijs konden treffen hebben we daar een flinke wandeling gemaakt, maar behalve veel fietsers en een groep taurusossen (ook mooi overigens maar niet onze doelgroep) hebben we geen wisent gezien. Reden om eind maart nog maar eens terug te gaan naar een ander gedeelte van het gebied, maar ook daar na een lange wandeling geen wisent te bekennen. Tijdens die wandeling troffen we een aardige vrijwilligster van het lokale IVN die ons wat meer informatie kon geven en na een autoritje van 15 km. zag ik vanaf een zandpad plotseling een groepje wisenten lopen. 

De dieren waren te voet goed te benaderen en op gepaste afstand maakte ik, uiteraard met telelens, een flinke reportage. Een klein deel daarvan laat ik hier zien waarbij ik af en toe in Photoshop op de creatieve toer gegaan ben. Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor de leuke reacties op mijn vorige blog over de bruine kiekendief. (klik hier)

Groeten, Ad


Als openingsfoto een kopportret van een wisent.


In de Maashorst lopen de wisenten op de open vlaktes tussen de bossen, een totaal andere setting dan van de wisenten die ik voorbij zag komen in het duingebied van het Kraansvlak. 


De linker wisent is blijkbaar nogal dominant, als hij in de buurt komt gaat het het groepje verderop op de loop.


Maar al snel haalt hij het groepje in en doet wat hij niet laten kan, een paring of spielerei van enkele koeien, ik weet het niet.


Deze stier keek eens vervaarlijk mijn kant op alsof hij wilde zeggen wat moet die voyeur hier. Wat een imposant beest, het is een bonk spieren die je niet graag op je af ziet komen, dus toch maar op gepaste afstand blijven.


Hij bleef zijn dames in de gaten houden en achtervolgen.


Ik had zodanig positie gekozen dat ik het licht schuin van voren had zodat het licht mooi door de vachtharen heen scheen.


Langzaam kreeg ik in de gaten dat het toch wel goedaardige dieren zijn en durfde ik wat dichterbij te komen.



Verderop graasde de kudde rustig door.


In het gebied is een flinke poel waar ze, net als Schotse Hooglanders, graag in gaan staan. Eind maart was het niet echt warm weer, maar ze kunnen er met die dikke vacht goed tegen. Ik kon hier het moment mooi "pakken" dat ze dezelfde kant op keken.


Ik vond hier de interactie tussen deze twee dieren wel leuk in een min of meer diagonale compositie.


De dieren kwamen soms dicht bij elkaar wat ik ook hoopte zodat ik een geïsoleerd donkere omgeving een portret kon maken


En dat lukte op een gegeven moment ook.


Met behulp van topaz en nikfilters heb ik er een wat abstracte draai aan gegeven.


Helemaal tevreden was ik nog niet, ik wilde een kopportret in warm tegenlicht maken, ik hoopte dat dit tweetal mee wilde werken.


Dit begon er een beetje op te lijken, maar was het nog niet echt.


Omgezet in zwart/wit leverde dit beeld op.


Wisentkop met donkere achtergrond in tegenlicht een beeld waar ik naar op zoek was.


Uiteindelijk was ik met deze detailopname van de kop met hoorn en oog het meest tevreden.


Moeder met jong bij het water.


Jonge wisent aan het water terwijl op de achtergrond een ander jong gevoed wordt.


Wisent in de herhaling.


Wisent stier, de baas van het eiland, wat een spierbundels, een en al oerkracht


Ze rennen graag door het water en dan zijn ze voor zo'n groot, zwaar dier nog behoorlijk snel.


In het water zwommen ook een paar grauwe ganzen.


Dat vond deze wisent koe niet zo'n goed idee en liep er dreigend op af. 


Dit jong vond het allemaal wel goed en stond het rustig af te kijken.


Als je deze wisent ziet staan roept het bij mij associaties op aan een muskusos, het zou zo maar familie kunnen zijn.


De grauwe ganzen worden tot op zekere hoogte gedoogd, maar worden wel steeds in de gaten gehouden.


Wegwezen jij, toch nog vogels in dit blog, het bloed kruipt waar het niet gaan kan.


Synchroon grazen.


Dit jonge dier nam op een gegeven moment een houding aan die erop duidde dat er iets aan zat te komen.


En jawel hoor, niets dierlijks is deze wisent vreemd. Het leek erop of hij me verontschuldigend aankeek.


Wat een opluchting.


Tot slot nog twee kopportretten waarvan deze in zwart/wit.


En deze laatste bewerkt met topaz in Photoshop.

Slotwoord: Een lang blog met slechts een klein deel van de reportage die ik van de wisenten maakte.  Volgend keer weer aandacht voor vogels al weet ik op dit moment nog niet welke. Tot dan.

vrijdag 21 oktober 2022

Bruine kiekendief en nog enkele andere Texelse soorten

Zoals gezegd in mijn vorige blog heb ik aan ons bezoek aan Texel afgelopen voorjaar nog enkele vogelsoorten overgehouden die ik wil laten zien. Een daarvan is de bruine kiekendief. Toen we de laatste dag van ons verblijf op Texel al hadden uitgeboekt bij het B&B was het regenachtig weer nadat het ook al de hele nacht geregend had en bovendien was er in de ochtend een dichte mist komen opzetten. Meestal trekken we er de laatste dag nog op uit om een rondje eiland te doen om vervolgens een van de laatste boten terug naar de wal te nemen. Nu overwogen i.v.m. het slechte weer om maar meteen naar de 't Horntje, de veerhaven, te rijden om de thuisreis te aanvaarden. Maar omdat het door de mist toch vervelend rijden zou worden het hele stuk terug naar huis besloten we om te blijven en er nog een dagje van te maken.

Daar had ik geen spijt van, toen we vanaf het zuiden van het eiland nog in de stromende regen weer terug naar boven reden zag ik in de buurt van Ottersaat vanuit mijn ooghoeken in een weiland een kletsnatte kiekendief op een paaltje zitten. Hij, het was een mannetje, was aanvankelijk in de mist en regen nauwelijks zichtbaar en zat, weliswaar met een mooie achtergrond, ook nog redelijk ver weg. Waarschijnlijk had hij daar op dat paaltje of in het natte gras de hele nacht gezeten en wachtte nu op betere tijden. Zonder converter op m'n camera maakte ik met 300 mm. de eerste foto's. Die waren door de mist vrij vaag en in de nabewerking heb ik er bij de meeste foto's de nevel voor het grootste gedeelte uitgehaald. Maar om een idee te geven hoe de situatie was heb ik bij een foto de nevel niet verwijderd.

We hebben daar best lang met de auto gestaan en de kiekendief bleef al die tijd rustig zitten. Van lieverlee hield het op met regenen en trok de mist ook nog betrekkelijk snel weg. Totdat de kiekendief uiteindelijk genoeg was opgedroogd en weg vloog zijn we gebleven. Van de lange serie die ik daar schoot hier een aantal beelden.

Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor jullie leuke reactie op mijn vorige blog over de vogels en planten van dit mooie eiland. (klik hier)

Groeten, Ad



Bruine kiekendief mannetje toen de mist al wat was opgetrokken en ik mijn converter inmiddels geplaatst had zodat ik een bereik van 600 mm. had.



Zonder converter zag dat er aanvankelijk zo uit.


Bruine kiekendief.


Kletsnatte bruine kiekendief wachtend op betere tijden nadat ik m'n converter had geplaatst.


Zo was de werkelijke situatie door de mist, ook wel een lekker sfeertje maar ik besloot om die nevel er bij de meest foto's toch uit te halen, een kwestie van persoonlijke smaak. 


Zo ziet het er dan uit.


Even ter afwisseling, bij de molen "de Traanroeier" bij de Bol zwommen deze eiders, een woerd en drie eenden met jongen.


Familie eiders met jongen.


Net zoals dat vaak met grauwe ganzen het geval is vormen de jongen een crèche die door meerdere oudervogels begeleid wordt. 


Terug naar de bruine kiekendief, nog altijd kletsnat. 



Bruine kiekendief



Maar langzaam klaarde het weer op en werd het contrast groter.


Even leek hij iets in her gras ontdekt te hebben. 


Ik zat te wachten om op het juiste moment af te drukken.


Nog even een uitstapje naar een paartje visdiefjes die op een schelpenstrandje een nest hadden waar ze voor nageslacht zorgden.


Ik zal niet gauw aan nestfotografie doen, maar deze visdiefjes zaten redelijk ver me af en ik had al snel gezien dat ze zich totaal niks van mijn aanwezigheid aantrokken.



Bij de Volharding vloog deze visdief, dit gaat erg snel, maar ik kon hem in de zoeker "vangen" en door het gekozen diafragma bleven de golven op de achtergrond mooi onscherp.


De kiekendief bleef nog even voor me poseren en langzaamaan begon hij op te drogen.


Hij keek nog even om en gunde me nog een laatste blik....


.......om vervolgens op de wieken te gaan, mij met een leuke herinnering....... 


.........en een serie opnames achterlatend.


Slotwoord: Behalve van deze leuke ontmoeting met de bruine kiekendief kon op Texel o.a. nog de bonte strandloper in zomerkleed fotograferen die nauwelijks opviel tussen de stenen en de aangespoelde planten, maar voor het volgende blog wil ik eerst een uitstapje maken naar de wisenten van de Maashorst. Tot dan.