Door op een foto te klikken krijgt u een vergrote weergave. De foto, vooral de scherpte, is dan echt van veel betere kwaliteit.

Op mijn beelden rust copyright (© advanduren) en ze mogen niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor mijn schriftelijke toestemming is verleend.

zaterdag 20 oktober 2018

Sauerland

Afgelopen juni waren we enkele dagen te gast (hoe kan het ook anders) in een gasthof  in Sauerland.
Het gasthof lag nogal geïsoleerd, zoals uit een van de foto's blijkt en was tegen de helling van een heuvel gebouwd waarbij we vanuit het eetzaaltje een mooi uitzicht hadden op het tegenover liggende dal en vanuit onze kamer tegen een helling keken die begroeid was met allerlei kruiden.
Vooral 's-morgens vroeg en 's-avonds tegen de schemering lieten zich daar reeën zien en op een ochtend kon ik zelfs vanuit het geopende raam van heel dichtbij een reegeit fotograferen.

We gingen vooral om daar te wandelen en de omgeving te verkennen, maar ik kon het toch niet laten om mijn apparatuur mee te nemen. Het was me bekend dat in de omgeving regelmatig rode wouwen gezien werden en natuurlijk was ik er op gebrand om die te fotograferen. Het zou een welkome aanvulling zijn op mijn portfolio.
Op een van de middagen kwamen we bij een nabij gelegen meer waar we even pauzeerden en al vrij spoedig zagen we daar op niet al te grote hoogte een rode wouw rondcirkelen, een roofvogel met een enorme spanwijdte en een onmiskenbare gevorkte staart die hem als soort makkelijk laat determineren.
De (Nederlandse) eigenaren van gasthof waren erg gebrand op foto's van de rode wouw om die op te nemen in de folders en website van hun gasthof. Tot nu toe was het henzelf of eerdere gasten niet gelukt om ze op de plaat te krijgen. Ze waren dan ook erg blij toen ik hen bij ons vertrek enkele foto's (na bewerking thuis) kon toezeggen.

Op de terugweg naar huis deden we nog een kasteel in Altena (Burg Altena) aan, gelegen op een heuveltop aan de Rijn. In de begroeiing en op de muren van de burg hadden enkele paartjes zwarte roodstaarten hun territorium en vlogen er nog enkele putters rond. Hoewel het licht keihard was heb ik daar toch ook nog maar enkele foto's geschoten.

Groet,
Ad



Rode wouw met opmerkelijk gevingerde vleugels en gevorkte staart.



Het gasthof in de heuvels van Sauerland. (foto gemaakt met telefoon)



Reegeit in het dal tussen de boterbloemen en andere kruiden.



Het perspectief is van bovenaf wat minder mooi maar dat kan nou eenmaal niet anders als je in een dal fotografeert.



Op een avond tijdens het eten verscheen deze reegeit met haar kalfje. Die avond had ik koud eten, maar ik had het er graag voor over.



Op een gegeven moment ging het kalfje tussen de bloemen alleen aan de wandel.






Op een ochtend kon ik 's-morgens vroeg een andere reegeit tussen de varens op de helling vanuit ons kamerraam fotograferen.



Ze vertrouwde het toch niet helemaal een hield me continu in de gaten.



Boven de oevers van het meer vloog deze rode wouw.



Een majestueuze vogel met een flinke spanwijdte.



Hij bleef even wat rondjes draaien zodat ik hem in diverse posities kon fotograferen.



Diep gevingerde vleugels en een gevorkte staart.



Toen we van het meer wegreden zag ik onderweg nog een ander exemplaar. Hier is duidelijk te zien dat de staartveren al behoorlijk afgesleten zijn en van een vork nog nauwelijks sprake is.



Maar ook de grijze kop geeft onmiddellijk uitsluitsel v.w.b. de soort.



Onderweg naar het gasthof maakten we nog even een tussenstop op de Kahler Asten waar je een weids overzicht hebt over de omgeving. Het was erg heiig waardoor er laagjes in de compositie ontstonden terwijl de zon er eventjes door piepte op een heuveltop.



Juveniele zwarte roodstaart in de begroeiing bij burg Altena.



Een meer natuurlijke plek voor een zwarte roodstaart, op een muurtje van de burg.



Op de grond tussen de stenen.



Onraad op de burgmuur?



Ontzettend hard licht, maar ik heb toch nog maar een foto gemaakt van dit puttertje dat onkruidzaden tussen de bestrating uitpeuterde.

Slotwoord: Hartelijk dank nog voor de reacties die ik van jullie mocht ontvangen op mijn vorige blog over de roerdomp (klik hier)

zaterdag 15 september 2018

Roerdomp

Al jaren kom ik met regelmaat, soms meerdere keren per week, in de Belgische Kempen waar zich enkele plassen bevinden waar soms leuke vogelsoorten verschijnen. Zo fotografeerde ik er b.v. de groenpootruiter, de boomvalk, de koekoek, waterral en het is, liever gezegd het was, een goede plek om van dichtbij ijsvogels te fotograferen. Door de strenge winter is hun aantal helaas gedecimeerd en zie je ze beduidend minder dan voorheen.
Al lang hoopte ik daar eens goede foto's te kunnen maken van de roerdomp. Ik had hem er wel vaak horen hoempen en er af en toe een glimp van opgevangen, maar leuke foto's waren tot dan toe uitgebleven.
En als ik dan weer eens daar kwam hoorde ik soms van fotografen die er voor de eerste keer geweest waren dat ze de meest spectaculaire foto's van de roerdomp hadden geschoten. Steeds was ik dus op het verkeerde moment daar.
Tot die middag in mei j.l. toen het moment mij gunstig gezind was. Na uren daar geweest te zijn wilden mijn vrouw, die vaak meegaat omdat ze het prachtig vindt om met de verrekijker te observeren, en ik rond 16.00 uur weggaan, toen we besloten om toch nog maar een half uurtje te blijven omdat enkele weken daarvoor de roerdomp zich al eens vliegend had laten zien.
En dat bleek een goede beslissing te zijn. Even later wandelde er parmantig een roerdomp voor onze lenzen. Eerst tussen het riet en even later in vol ornaat poserend waarbij hij zelfs buiten het riet de bekende paalhouding aannam. Na al die jaren werd het geduld dan toch eindelijk beloond.

Groet,
Ad



Op een gegeven moment was de roerdomp zo dichtbij dat ik hem met m'n 300 mm. met 2.0 converter niet helemaal meer in beeld kreeg en een portretje moest maken. De converter durfde ik er op dat moment niet tussenuit te halen om niets te hoeven missen.



Enkele weken daarvoor kon ik hem opvliegend uit het riet van me af fotograferen. Dat moest beter kunnen.



In diezelfde week lukte het me om een roerdomp die voor me langs vloog te fotograferen. Hoewel het niet echt snelle vliegers zijn is het is een kwestie van snel reageren en vooral zorgen dat de instellingen van je camera goed zijn.



Zo verscheen in mei de roerdomp voorzichtig tussen het riet.



De vogel oogt hier heel gedrongen met een hele korte, dikke nek. Het is verbazingwekkend hoe hij zijn verschijningsvorm kan veranderen. Hij ondergaat daarbij een totale metamorfose. Dat is ook hetgeen mij van die ontmoeting het meest is bijgebleven.



Terwijl hij uit de begroeiing komt rekt hij zich op en wordt hij langzaam langer.



Opmerkelijk ook de ontzettend grote en grove poten, waardoor hij niet direct in de modder wegzakt.



De madeliefjes in de voorgrond zijn een welkome afwisseling in het groen.















Langer en langer wordt die nek.



Uiteindelijk bleef hij even stilstaan om de omgeving te observeren.



Of hij onraad bespeurde weet ik niet, maar hij ging keurig in de paalhouding staan.



Een stukje verder draaide hij zich om en dat gaf mij de gelegenheid om hem van achter te fotograferen, waardoor hij nog meer op een "paal" leek.



Nog een klein stukje draaien en dan is de paalhouding volledig symmetrisch. En zeg nou zelf, toch een heel verschil met foto nr. 5, je zou bijna zeggen dat het een andere soort vogel is.



Ik heb ook nog maar een panorama gemaakt. Erg onopvallend is hij zo niet in z'n omgeving.



Als laatste nog een foto toen hij even de andere kant op keek, een foto waar ik erg blij mee was. (en ben)


Slotwoord: Dit was na tijdje van afwezigheid weer eens een blog, ik wil proberen om de frequentie weer wat op te schroeven en dat geldt eveneens voor het geven van reacties op jullie blogs.
De tijd zal leren of ik het volhoud, er liggen nog stapels foto's op de plank om te bewerken.

maandag 2 april 2018

Landschappen

Terwijl de hoofdmoot van mijn natuurfotografie activiteiten voornamelijk bestaat uit het fotograferen van vogels, maak ik op basis van wat zich op dat moment in de natuur aandient ook wel uitstapjes naar andere vormen van natuurfotografie zoals amfibieën, insecten, vlinders, libellen en paddenstoelen, voor een belangrijk deel te scharen onder macrofotografie. Soms laat ik me, onder invloed van wat er allemaal in de media voorbij komt, verleiden door wat met abstracte beelden te experimenteren en hoewel dat soms aardige resultaten oplevert, vind ik de scheidslijn tussen mooi abstract en mislukt vaak flinterdun.
De laatste tijd richt ik me vooral ook wat meer op landschapsfotografie, iets wat ik vroeger in het analoge tijdperk vooral tijdens vakanties deed. Ik heb onlangs een daarvoor geschikte 12-28 mm. lens aangeschaft en als het me blijft bevallen zullen daar in de toekomst ongetwijfeld nog wat filters aan worden toegevoegd.
Deze beelden zijn de eerste resultaten daarvan en, hoewel ik besef dat het nog lang geen topplaten zijn en het vooral aanvoelt als uit mijn comfortzone stappen, wilde ik er hier toch alvast enkele laten zien. De meeste zijn gemaakt op Texel en aan de waddenkust, aangevuld met foto's uit Groningen, Friesland, Drenthe en Zeeland.
Ik ben benieuwd naar jullie bevindingen en verder bedank ik iedereen voor de reacties op mijn vorige blogbericht over de watersnip (klik hier)

Groet,
Ad



Deze foto maakte ik bij het Dwingelderveld in Drenthe. De vliegtuigstrepen die parallel lopen aan de takken van de boom inspireerden me om deze foto te maken. Een van de weinige foto's overigens in mijn portfolio die ik met een compact maakte.



De vuurtoren van Texel, gefotografeerd vanaf de parkeerplaats bij het Renvogelveld. In het duinmeer is vaak een grote verscheidenheid aan vogels te zien.



Zeelandschap van de Noordzee bij Texel gefotografeerd vanaf strandopgang Paal 9.






Bij dezelfde strandopgang stonden deze kleurige strandhuisjes gestald. Weliswaar geen echte natuurfoto, maar ik kon het niet laten om er met de dreigende wolkenlucht en de bandensporen op de voorgrond een foto van te maken.



Duinlandschap de Bolle Kamer. De bomen hebben het moeilijk en buigen door de voortdurende westenwind naar het oosten. Door de onscherpte van het duin ligt de focus volledig op de bomen.



Toen ik het schuim op het strand zag moest ik gelijk denken aan het lokale Texels bier "Skuumkoppe" dat hier dienst doet als invoerende lijn in de foto.



Je zou hier bijna denken aan de Schotse Highlands, maar het zijn toch "gewoon" de duinen bij de Bolle Kamer op Texel.



Uitzicht op Den Hoorn, gefotografeerd vanaf de Mokbaai. Ik heb geprobeerd de heidepollen zo te fotograferen dat ze dienen als invoerende lijn naar het kerkje.



De waddenkust bij Friesland bij het plaatsje Moddergat. Oude verweerde paaltjes die aangetast zijn door het zilte water en vol zitten met schelpen en mosselen. Rekening gehouden met het punt waar de dijk en de horizon in de compositie bij elkaar komen.



Dezelfde plek, hier geprobeerd de compositie in evenwicht te brengen door de diagonale lijnen van paaltjes naar de horizon en van de landtong rechtsonder, terwijl de horizon op plm. 1/3 ligt. De lichte wolk linksboven is een leuke bonus in de compositie.



Ook hier weer diagonale lijnen met dit keer een wolk rechtsboven en de complementaire kleuren blauw en groen.



De enige zwart/wit foto in het blog, vissersfuiken in het Lauwersmeer met toch nog nog een fragmentje van vogels.



De Koudekerkse Inlaag in Zeeland bij dreigend weer terwijl de zon de achtergrond nog in het licht zet.



Dreigende wolken boven het Zuidlaardermeer, rechtsonder is al een flinke bui tot ontwikkeling gekomen. Met de snel voorbij drijvende wolken gewacht totdat het blauwe gat in de bewolking zich op een goede plek in de compositie bevond.



En om dit blog toch nog in vogelstijl af te sluiten (het bloed kruipt waar het niet gaan kan) een plaatje van dit paartje grote mantelmeeuwen bij de Horsmeertjes op Texel.