Door op een foto te klikken krijgt u een vergrote weergave. De foto, vooral de scherpte, is dan echt van veel betere kwaliteit.

Op mijn beelden rust copyright (© advanduren) en ze mogen niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor mijn schriftelijke toestemming is verleend.

woensdag 8 januari 2020

Paddenstoelen

Deze keer een ander blog als jullie van mij gewend zijn, n.l niet over vogels maar paddenstoelen. Het paddenstoelenseizoen is weliswaar al weer even voorbij, hoewel je natuurlijk ook winterpaddenstoelen hebt, maar ik ben er ook pas erg laat mee begonnen, mede geïnspireerd door de mooie foto's over dit onderwerp die ik af en toe voorbij zag komen.
Ik moet zeggen dat het even wennen was. In de eerste plaats natuurlijk door de andere manier van fotograferen en het gebruik van andere apparatuur. Dan zou je in de eerste plaats denken aan een macrolens i.p.v. een telelens die je meestal voor vogelfotografie gebruikt. Toch heb ik ook best veel paddenstoelen met de 300 mm. telelens gefotografeerd en dat ging verrassend goed. Verder moet je aan allerlei dingen denken die bij vogelfotografie niet im frage komen, zoals b.v. het gebruik van life-view in combinatie met de uitklapbare monitor en het handmatig scherpstellen. Voorheen gebruikte ik wel een hoekzoeker, maar zo'n uitklapbaar scherm is toch een stuk makkelijker. Handig is dan als je op je monitor ook de lichtmeter activeert zodat je gelijk op het schermpje het resultaat kunt zien en verder is het uitvergroten van je scherpstelpunt op de monitor belangrijk om heel nauwkeurig te kunnen scherpstellen. Tenslotte is het belangrijk, en dat vergat ik het begin nogal eens, om je oculair dicht te zetten om te voorkomen dat er vals licht binnenvalt. Tenslotte is het bij macrofotografie i.v.m. de geringe scherptediepte bijna onvermijdelijk om een statief of rijstzak te gebruiken.
Voila, hier de belangrijkste verschillen met vogelfotografie waarbij het dan wel weer fijn is dat je alle tijd kunt nemen om een zo goed mogelijke foto te maken terwijl het bij vogelfotografie vaak op snel reageren aankomt.
Ik ben absoluut geen paddenstoelenkenner en van de meeste weet ik niet eens wat voor soort het is, hetgeen ook zeer moeilijk is gezien de diverse verschijningsvormen van een en dezelfde soort, maar het ging me dan ook meer om de composities en de achtergronden en dat is al moeilijk genoeg. Hulde daarom aan de mycologen die het allemaal wel weten.
Ik weet niet of ik in mijn opzet geslaagd ben en laat daarom het commentaar graag over me heen komen.
Bedankt nog voor jullie reacties op mijn laatste blog van vorig jaar over het voorjaar op Texel (klik hier) en ik ben benieuwd wat hiervan gevonden wordt.

Groet,
Ad



Ik begin met een soort waarvan ik de naam wel weet, n.l. de spechtinktzwam. Een zwam die in Nederland niet zo veel voorkomt, maar in mijn woonplaats is een plekje waar ze in sommige jaren voorkomen en soms ook enkele jaren wegblijven. Afgelopen jaar stond er weer een mooi groepje en ik ben er een middag mee bezig geweest om ze vanuit verschillende standpunten te fotograferen.



Tijdens een middagje fotograferen in een lokaal wandelpark kwam ik o.a. dit geweizwammetje tegen.



Elfenbankje of buisjeszwam?



Stobbezwam of bundelzwam?



Soort onbekend.



Dezelfde zwam vanuit een ander perspectief gefotografeerd.









Mycena?



Geweizwammetjes.



Soort onbekend.



Plaatjeshoutzwam?



Het bos waarin ik bovenstaande foto's maakte abstract weergegeven, als je dan toch in de onscherpte bezig bent.



Terug naar de spechtinkzwammen, ik ben hiermee enkele uurtjes aan het experimenteren geweest, zo laag mogelijk standpunt via rijstzak, open diafragma, door de vegetatie heen fotograferen waarbij er regelmatig toch weer grassprieten voor het onderwerp zaten enz. Leuk was dat er ook nog diverse andere soorten stonden die ik in de compositie kon betrekken of afzonderlijk fotografeerde.















Sommige exemplaren waren al aan hun laatste fase bezig.



Ook enkele andere soorten  kon ik daar fotograferen. Glimmerinktzwam?



Tweeling.



Ik weet niet of dit dezelfde soort is, maar het ging me zoals gezegd ook meer om de composities.






Tijdens een wandeling door het bos voor ons huis zag ik een sparrenkegeltje liggen waar diverse kleine paddenstoeltjes uit groeiden. Ik weet niet of het muizenstaartjes zijn of een soort kleine mycena. Ik heb het mee naar huis genomen en ben ook daar wat mee gaan experimenteren.



De paddenstoeltjes waren niet groter dan 2 a 3 mm.



Wat mos uit de tuin fungeerde als ondergrond.



Omdat het inmiddels al begon te schemeren heb ik alles laten liggen om het de volgende dag op te ruimen. 's-Nachts had het gevroren hetgeen me de volgende ochtend nog enkele leuke plaatjes met rijp opleverde.












Mycena, deze en onderstaande drie foto's maakte ik al eerder, maar had ik nog in mijn archief staan en nooit eerder getoond. Zij verdienen nu een plaatsje in dit blog.



Sombere honingzwam.



Soort onbekend.



Porseleinzwam, de rode kleur op de achtergrond zijn herfstbladeren.

Slotwoord: Al met al is het toch weer een lang blog geworden. Ik hoop dat ik een beetje in mijn opzet geslaagd ben, maar tevreden ben ik nog lang niet als ik de paddenstoelenfoto's in de diverse blogs die ik voorbij zie komen als maatstaf neem. Genoeg te doen dus nog en volgend jaar ga ik zeker (op tijd) voor een herkansing.

vrijdag 20 december 2019

Texel voorjaar 2018 (slot)

Zoals in het vorige blog aangegeven vandaag het vervolg van de foto's die ik in het voorjaar 2018 op Texel schoot. Hierbij zijn enkele andere soorten dan vorige keer, maar ook dezelfde soorten in een andere setting of houding. Het zijn overwegend watervogels, maar dat kun je op Texel natuurlijk ook niet anders verwachten. Ik houd de intro hierbij maar kort, immers de omstandigheden waren dezelfde en bovendien scrolt het even wat sneller door wat wellicht goed uitkomt in deze drukke tijd.
Bedankt nog voor jullie leuke reacties op de eerste serie (klik hier) en veel kijkplezier bij het zien van deze foto's.

Groet,
Ad



Wulp, een steeds zeldzaam wordende vogel die ook op de rode lijst staat. Zijn gejodel hoorde ik decennia geleden overal op de Nederlandse heidevelden en aan de randen broedden altijd wel enkele paartjes. Nu niets meer van dat alles, alleen in de kustgebieden kom je ze nog tegen. Hier kon ik vanuit een laag standpunt tussen de vegetatie door fotograferen.



In een duinmeer aan de westkant van het eiland zwom deze wintertaling.



Het is een van de kleinste eendjes, maar mooi zijn ze (althans de mannetjes)



Deze scholekster kwam mooi naar me toe gevlogen, ik kon het spiegelbeeld nog meenemen terwijl op de achtergrond diverse andere soorten steltlopers foerageren en rusten. De foto kwam op mij over als in een winters sneeuwlandschap terwijl dit toch de slikplaten bij het Wagejot zijn.



Dit baltsgedrag zie je wel vaker bij scholeksters, beetje kolderiek om te zien is het wel.



Deze woerd wilde eend schudde eens lekker z'n veren uit. Een heel algemene vogel, maar wat is die kop mooi.



Vorige keer al smienten in het blog, maar ik wilde deze vliegbeelden ook even laten zien.



Mannetje smient.



Vrouwtje smient.



Vrouwtje smient.



Vrouwtje smient, foto genomen met dezelfde witbalans als vorige foto, waarom de kleuren ineens totaal anders zijn is me niet duidelijk.



Er wordt veel tijd besteed aan poetsen en rusten.



Komisch gezicht als ze zo aan het badderen zijn.



Vliegend boven het water geeft toch weer iets minder rustige beelden dan hierboven tegen de lucht.



Deze woerd kwam vrij dichtbij voorbij gevlogen.



Ben niet helemaal zeker van deze soort, maar ik vermoed hier een kanoet.



Omdat hij zo kleurrijk is mag deze "spatelaar" ook nog een keer meedoen.



Ik vermoed dat dit exemplaar nog gedeeltelijk in eclipskleed zit gezien de niet helemaal door gekleurde kop, borst- en flankveren.



Niet helemaal scherp, maar ik vond het nog net kunnen.






Tenslotte mag deze vliegende wulp, de vogel waar het blog ook mee begon deze Texelserie afsluiten.



Slotwoord: volgend keer foto's van een onderwerp waarvan het seizoen eigenlijk al weer afgesloten is, t.w. paddenstoelen. Hiermee kom ik weer wat dichter in de buurt van de actualiteit van mijn portfolio. Tot dan.

                                                                                       Ik wens iedereen fijne Kerstdagen en
                                                                                                een goed en gezond 2020
                                                                                       met veel fotografische hoogtepunten.