Door op een foto te klikken krijgt u een vergrote weergave. De foto, vooral de scherpte, is dan echt van veel betere kwaliteit.

Op mijn beelden rust copyright (© advanduren) en ze mogen niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor mijn schriftelijke toestemming is verleend.

zaterdag 9 januari 2021

Springstaartjes

Na de waterspreeuw in mijn vorige post wil ik jullie in het eerste blog van dit nieuwe jaar foto's laten zien die jullie niet niet van mij gewend zijn. Ik was al een tijdje geïnspireerd door de mooie foto's die ik in de diverse media voorbij zag komen die gemaakt waren met zgn. vintagelenzen. Dit zijn oude lenzen, meestal van Oost-Europese of Russische makelij, die gebruikt werden in het analoge tijdperk en die vaak bepaalde lensfouten bevatten. Het maakt dat je met deze dingen soms hele mooie creatieve dingen kunt doen en veelal geven ze daarbij een fijn bokeh in de achtergrond. 

Nou ben ik over het algemeen niet zo van de creatieve fotografie en dat komt vooral omdat ik niet goed weet hoe ik zoiets aan moet pakken, terwijl ik vaak wel gecharmeerd ben van deze beelden. Over het algemeen beperk ik me daarom tot registrerende fotografie. Nou vind ik dat daar overigens ook niks mis mee is en ik kan dan ook erg genieten als ik een foto heb gemaakt die qua compositie klopt, die bovendien goed scherp is met een fraaie onscherpe achtergrond. Een foto die bij wijze van spreken zo in een veldgids zou kunnen en dat zal dan meestal een vogelgids zijn. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, als kind was ik al gefascineerd door vogels en dat is nooit meer over gegaan. 

Onlangs kon ik via een fotokennis een Helios lensje aanschaffen. Hij had een partij oude fotospullen opgekocht en daar zat dat lensje ook bij. Na aanschaf van nog een adapter, nodig omdat deze oude lenzen nog een schroefvatting hebben ben ik aan de slag gegaan. Voorlopig nog niet met vogels want daar leent dit lensje zich naar mijn idee niet zo voor, maar wel enkele springstaartjes die als model fungeerden met onderstaande foto's als eerste resultaat.

Bedankt nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over de waterspreeuw (klik hier) en veel kijkplezier bij deze minuscule beestjes.

Groeten, Ad

 

Springstaartjes zijn minuscuul kleine diertjes, ze zijn niet groter dan een halve millimeter en met het blote oog nauwelijks zichtbaar. Het zijn in de letterlijke zin pre-historische wezentjes die in allerlei varianten voorkomen. Het zijn geen insecten maar ze zijn nauw verwant aan de kreeftachtigen.


Ze komen voor in vrijwel elke tuin. Als je, zeker in de herfst, een afgevallen blad oppakt zitten daar waarschijnlijk wel een of meerdere springstaartjes op. 


Ik wilde daar wel wat meer mee doen, zelfs een klein projectje opzetten en vooral ook proberen met dit speciale lensje het beestje wat groter op de foto te krijgen wat hier nog niet erg lukte.


Ik nam daarom een blad mee naar binnen en liet het springstaartje dat daarop zat overspringen op de keukentafel. Zoals je kunt zien is het blad van onze keukentafel niet bepaald krasvrij. Normaal is dit nauwelijks zichtbaar, maar dit lensje legt alle oneffenheden feilloos bloot. Ik heb het beestje hier gefotografeerd in het tegenlicht van het keukenraam waardoor ik het spiegelbeeld kreeg.


Een andere foto zette ik om in zwart/wit en dat leverde deze silhouetfoto op.


Met het licht van achter kreeg ik weer heel andere foto's. Ik stelde het kleinste diafragma in, waardoor ik wel een zacht scherptediepteverloop kreeg, maar ik was nog lang niet tevreden met het resultaat.


Om het beestje wat groter in beeld te krijgen gebruikte ik enkele tussenringen die ik nog uit het analoge tijdperk had overgehouden en waarvan de schroefdraad wonderwel paste op de adapter. Nu is al duidelijk het voorhistorisch karakter van het diertje te zien met die uitstekende haartjes op z'n rug. Ze zijn er in diverse kleurvarianten, ik vond hier de blauw/roodbruine kleur wel mooi passen bij de voor- en achtergrond.


Ik kreeg niet het gewenste effect wat ik voor ogen had en waar het lensje om bekend staat. Ik nam daarom een spiegeltje en liet het springstaartje voorzichtig van het blad op het spiegeltje lopen. In tegenlicht zag ik gelijk de mooiste kleuren opdoemen. Merkwaardig vond ik te zien dat het onderste gedeelte van de pootjes wit is.  


Dit bood perspectief.


Het oogde soms wat mysterieus.


Met wat overbelichten kwam het springstaartje wel wat prominenter in beeld, maar verdween deels ook de bijzondere achtergrond.


Ik probeerde van alles uit maar kwam niet aan een combinatie waarbij de achtergrond intact bleef en ik wat meer detail in het springstaartje kreeg.


Totdat ik op het idee kwam om het spiegeltje wat nat te spuiten waardoor er door de reflectie van het water meer en meer detail in het springstaartje kwam. Hier zie je ook hoe klein die beestjes zijn, het blauwgroene is de rand van het spiegeltje dat 4 mm. dik is en die rand staat er niet eens helemaal op. Het springstaartje was nog niet het zesde deel daarvan.


Het beestje had niet de minste last van het water, ze gedijen het beste op de grond tussen het natte blad.


Hier kun je zelfs in de spiegeling de haartjes op z'n rug zien. Door de reflectie kreeg ik zelfs meerdere spiegelbeelden.


Eindelijk begon het een beetje te lijken op het resultaat wat ik voor ogen had.


Een beetje een tegendraadse compositie, maar nog voldoende ruimte links naar mijn idee. 


Stapje voor stapje probeerde ik de compositie beter te krijgen. Hier kreeg ik het idee dat hij over een landschap met ijsschotsen liep.



Met wat meer afstand en een panorama-uitsnede wordt de indruk van zo'n miniatuurtje in een onmetelijk ijslandschap nog meer benadrukt.


Merkwaardige uitstulping hebben ze aan het achterlijf, geen idee waar dat voor dient!!


Evenmin als ik weet of dat zwarte puntje in z'n kop een oog is.


Steeds probeerde ik wat anders met de belichting en werd steeds enthousiaster over de achtergronden.



Het was een uitdaging om ook de spiegeling in de foto te krijgen.


Waarschijnlijk door het spiegeltje en de reflectie in het water ontstonden er soms twee spiegelingen.



Hier kon ik hem "vangen" in een lichtspot omgeven door flauwe gele en blauwe tinten. 






Alsof hij zo een grot met zwerfstenen inkoopt, een associatie die zomaar bij me opkomt.



Nogmaals in de spot gevangen.



Tenslotte deze laatste, erg mysterieuze foto van deze wel weer erg lange reeks, maar ik kon m'n enthousiasme helaas niet onderdrukken. 

Slotwoord: Ik heb met veel plezier aan dit kleine projectje met dit bijzondere lensje, maar ook dit bijzondere diertje gewerkt. En voor degenen die wellicht wat bedenkingen hebben tegen deze werkwijze om zo'n beestje te laten acteren kan ik zeggen dat ik hem daarna keurig op het blad weer in de tuin gezet heb zodat hij z'n weg en zijn waarschijnlijk korte leventje kon vervolgen. Immers veel springstaarten dienen als voedsel voor de tussen de bladeren rondscharrelende vogels.
Tot de volgende keer bij een blog over paddenstoelen, het lijkt zowaar wel of ik de vogels afgezworen heb. Niets is echter minder waar, die komen spoedig weer aan bod.

11 opmerkingen:

  1. Hoi Ad,
    Dat zijn bijzondere foto's. Echt tof hoe je dit kleine monstertje zo mooi in beeld hebt gekregen.
    Foto's 13 t/m 18 vind ik heel erg mooi met dat water en die kleuren. Het lijkt wel of hij op één of andere planeet aan het wandelen is. Echt heel bijzonder!!

    Groeten, Marco

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk z'on beestje Ad. Ik heb nog nooit van de naam gehoord. Mooie fotos.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hi Ad, What a special and nice work you have done with that old lens. Great work !!
    I agree with Marco, that the pictures with the water background is really nice.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Ad,
    Wat een bijzondere foto's
    En van het Springstaartje had ik nog nooit gehoord, er moeten dus heel wat in mijn tuin zitten tussen het blad op de grond.
    Je hebt je heel creatief uitgeleefd, het beestje lijkt op sommige afbeeldingen door een winterlandschap te lopen en idd op een andere planeet.
    Heel knap gedaan.
    Groet Bert

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Ad.
    Wat 'n piepklein beestje is dat, je moet wel goeden ogen hebben om hem te zien en ik heb er nog nooit van gehoord.
    Je hebt er wel 'n mooie serie van gemaakt.
    Groetjes Loes

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zdjęcia doskonałe! jak ja lubię zabawę makrofotografią! Nie robię tak pięknych zdjęć, bo brak mi techniki i cierpliwości, ale poćwiczę!
    Twoje zdjęcia zachwycają! dziękuję za "przybliżenie" sylwetki owada!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoi Ad,
    Grappig om te zien dat jij je plotseling gaat uitleven op de springstaartjes. Ze zijn echt ontzettend klein he, en snel ook. Ik herken het proces van steeds iets anders uitproberen.
    Die verdikking is de plaats waar de springvork vast zit aan zijn lijf. Daarmee springt hij ver weg.
    De zwarte vlekjes zijn inderdaad zijn ogen.
    Met een gewone macrolens met tussenringen zijn ze al moeilijk te fotograferen, maar met een Helios is het ondoenlijk.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hallo Ad
    sehr spezielle Fotos aber dafür etwas neues was man so noch nicht gesehen hat...
    Grüsse Frank

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi Ad
    Klijn maar fijn mooi gedaan.
    groetjes Herman,

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Allemachtig, wat zijn die springstaartjes klein. Ik vind het al een hele prestatie dat je ze gevonden hebt en dan ook nog eens op deze manier hebt kunnen fotograferen. Petje af hoor!

    Groetjes,
    Annette

    BeantwoordenVerwijderen