De afgelopen tijd is het erg warm geweest en zoals ik in een aantal blogs van jullie gelezen heb verging menigeen de lust om er met die hitte op uit te trekken en mij is het niet veel anders vergaan. Het heeft trouwens ook niet zoveel zin, zelfs in de tuin kon ik goed merken dat de vogels veel minder actief zijn, de momenten beperken zich tot vroeg in de ochtend en tegen de avond als de zon is ondergegaan. Gedurende de dag houden ze zich rustig en laten zich hooguit een af en toe in het schaduwgedeelte van de tuin zien. Daar bieden we meerdere keren per dag vers water aan en daar wordt gretig gebruik van gemaakt om te drinken en een bad te nemen.
Zoals gezegd ben ik ook weinig op pad geweest en heb me beperkt om vanuit een makkelijke stoel wat foto's te schieten van wat zich in de tuin aandient. En behalve vogels is er dan toch best nog veel te zien en te beleven. Ik heb hiervan een vrij kort blog gemaakt met toch nog aardig wat variatie van o.a. enkele vlinders, libellen, bloemen en planten, toch nog een vogelsoort en een groene kikker die wel heel merkwaardig gedrag vertoonde.
Veel kijkgenoegen weer en dankjewel nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over de bos- en tuinvogels. (klik hier)
Groeten Ad
Een grote keizerlibel die bezig is haar eitjes af te zetten tussen het blad van de krabbenscheer. Tijdens deze sessie ging dat nog goed, maar een week later moest ze het bekopen met de dood toen ze in de bek van een groene kikker belandde. Ik heb daarvan een serie geschoten die ik later in een apart blog wil laten zien.
Gehakkelde aurelia, een vlinder uit de familie van de Nymphalidae waar o.a ook de parelmoervlinders toe behoren. Vaak zie je ze met beschadigde vleugels, ik was dan ook blij verrast dat ik eens een gaaf exemplaar aantrof.
Klein koolwitje op een vlinderstruik.
We hebben vooral veel zuurstofplanten in onze tuinvijver en als oeverbegroeiing o.a. dit snoekkruid (Pontederia Cordata) Het is een sterke plant die elk jaar een zee aan prachtige bloemen voortbrengt die allerlei insecten, juffers en libellen aantrekt.
Snoekkruid met daarop een aardhommel. Toen ik deze foto maakte had ik niet in de gaten dat vlakbij een huidje van een uitgeslopen libel hing.
Aardhommel naarstig op zoek naar stuifmeel.
De aardhommel is zeer algemeen, hij bouwt zijn nest (de naam zegt het al) ondergronds en is een natuurlijke bestuiver van gewassen en wordt daarom ook bedrijfsmatig gekweekt en verhandeld om in kassen te bestuiven. Hier kan hij zo te zien goed in de kern van de bloem komen, als dat niet lukt boort hij aan de buitenkant een gaatje in de bloem om er toch bij te kunnen komen.
Ik vind het wel leuk om af en toe wat te experimenteren, hier een doorkijkje in de valse Christusdoorn (Gleditsia)
Nietsvermoedend was deze grote keizerlibel eitjes aan het afzetten tussen de zuurstofplanten.
Door met de vleugels te klapperen houden ze zichzelf in balans, maar dat veroorzaakt trillingen en die blijven niet onopgemerkt bij de kikkers.
Het achterlijf wordt diep in het water gestoken voor de eiafzetting. Hier zie je goed dat de vleugels in beweging blijven.
Toch ook nog een vogel die even een kijkje kwam nemen in de tuin, een vrouwtje zwartkop met haar bruine petje.
Vrouwtje zwartkop, de bamboestok met binddraad ontsiert de foto enigszins, maar is lastig weg te poetsen. Het paartje zwartkop heeft waarschijnlijk in de klimophaag gebroed met in de buurt een bessenstruik die ze helemaal geplunderd hebben. Ik kon daarvan een serie maken die ik binnenkort nog in een blog wil verwerken.
Het is bekend dat kikkers en padden zich voor de paring graag vastklampen op de rug van een vrouwtje, de zgn. amplexus houding. Die drang is blijkbaar zo sterk dat ze geen onderscheid kunnen maken tussen een soortgenoot of zoals hier een dode vis, in dit geval een voorn.
Ik vind het een beetje een luguber gezicht, het doet me denken aan necrofilie, hetgeen bij mensen strafbaar is. Het zou zelfs nog kunnen dat deze groene kikker de vis in levende lijve omarmd heeft en dat die daardoor het loodje heeft gelegd. Ik vond het wel bijzonder om te zien.
Iets vrolijker is deze Montbretia, een rijkbloeiende plant die we sinds een aantal jaren in onze tuin hebben.
Een Montbretia met een andere bloeiwijze. Ik had hier kneiterhard licht, het was lastig om dat enigszins in balans te houden.
Nog even terug naar de grote keizerlibel die intussen van plek veranderd was nadat die het onraad van de naderende kikker in de gaten kreeg. Hier werden de eitjes tussen het blad van de krabbenscheer afgezet.
Maar ook nu weer kreeg een groen kikker dat in de gaten en sloop langzaam dichterbij.
Hier zie je hem al als een sluipmoordenaar langzaam naderen.
Maar ook nu weer had de libel dit in de gaten en juist op het moment dat de kikker wilde toespringen strekte ook de libel haar vleugels en kon op tijd wegkomen.
