Winter in Nederland

Gelukkig zijn we intussen al een heel eind richting de lente, de stinsenplanten laten zich al volop zien en de eerste grutto's zijn alweer gesignaleerd. Toch wil ik nog even terug naar de winter, niet omdat ik daar zo van hou, maar ik had deze foto's gemaakt en nog niet eerder in de gelegenheid geweest om ze te bewerken. Ach, het is tenslotte nog maar heel kort geleden dat er nog sneeuw lag. De foto's heb ik allemaal van huis uit gemaakt, meestal zelfs door de ramen van een lekker verwarmde kamer, en ik heb me daarbij gericht om wat anders te fotograferen dan te doen gebruikelijk. Het zijn veelal wat abstracte beelden die middels dubbele belichting, ICM en/of middels filters zijn gemaakt. Daarnaast heb ik voor de afwisseling nog wat vogels opgenomen. 

Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over tuinvogels (klik hier)

Groeten, Ad

Een Japanse esdoorn in wintertooi. De dorre blaadjes van de in het najaar fel roodkleurende esdoorn stonden er nog aan, hetgeen een leuk effect opleverde met de spierwitte sneeuw.

Witte watten op de uitgebloeide schermen van dit struikje.

De staartmeesjes hebben het moeilijk in deze tijden, ze bezoeken dan heel frequent het aangeboden voer in onze tuin, met name pindakaas en vetbollen zijn ze dol op.

Ze komen meestal met een groepje en je hoort ze al van ver aankomen met hun ratelende roepje. Ze blijven hooguit enkele minuten en zijn in no time net zo snel weer weg als ze gekomen zijn. Als je foto's wilt maken moet je dus vlug zijn. 

Ondanks dat ze in de winter veelvuldig eten en met z'n allen bij elkaar gaan zitten om te slapen om zo zoveel mogelijk warmte vast te houden, sneuvelen er veel. Ik zie ze soms met opgezette veren bij het voer zitten terwijl ze traag bewegen en dan weet je al dat ze waarschijnlijk de volgende dag niet gaan halen.

Abstracte weergave van een groepje bomen met besneeuwde stammen in het tegenover liggende bos.

Low-key opname van een sneeuwbui met het bos op de achtergrond.

In deze opname heb ik geprobeerd wat orde in de chaos te scheppen, na de sneeuwbui bleven de besneeuwde stammen en onder begroeiing achter.

Met diverse technieken heb ik het besneeuwde boslandschap in beeld gebracht waardoor dit grafisch beeld ontstond. De foto is niet in zwart-wit omgezet.

Uitgebloeide bloem van een hortensia.

Stapelmuurtje van de rotstuin waar de sneeuw zich had tegen afgezet. In de gaten, zoals rechtsonder houden zich in de zomer graag insecten op.

Je zou deze foto als mislukt kunnen beschouwen en ik besef dat niet iedereen hiervan houdt, maar ik koos hier bewust voor een sluitertijd van een halve seconde, een iso-waarde van 100 en een diafragma van f22 om deze Turkse tortel zo te fotograferen. Natuurlijk is deze foto hartstikke onscherp, maar je kunt toch aan de contouren, de halsband, de snavel goed zien welke soort het is en ook het oog is zichtbaar.

Deze foto zou ik voorjaarswinter willen noemen, ik vond het leuk om te zien hoe hier twee seizoenen bij elkaar komen, de winterse sneeuw en de al bloeiende katjes van de hazelaar.

Zou je via deze bar-code kunnen uitvogelen welk bos het is?

Uitgebloeid struikje in high-key.

Vond het contrast tussen kleurrijke stam met korstmossen en de sneeuw wel leuk.

Weer net even anders als er een boomklever tegenaan komt hangen.

Met een beetje wind kreeg hij een mooi kraagje.

Sneeuwexplosie in een Japanse esdoorn.

Dubbelopname van een deel van een Japanse esdoorn, de verdorde blaadjes geven wat kleuraccent.

Meervoudige belichting van dezelfde esdoorn.

Boomklevers zijn ware acrobaten, hier hangt hij ondersteboven aan een voersilo voor pinda's.

Besneeuwd boslandschap, door ICM en meervoudige belichting ontstaat de sfeer van een grafiettekening.

Meervoudige belichting van een besneeuwd boslandschap.

Nog wat extremer, de esdoorn in veelvoud.

Slotwoord: Met dit blog hoop ik de winter te kunnen afsluiten, volgende keer wil ik een wat kleurrijker voorjaarsblog presenteren. Tot dan.

Tuinvogels

Mijn vorige blog heb ik geheel gewijd aan de middelste bonte specht. In dat geval ook een tuinvogel hoewel dat natuurlijk niet voor de hand liggend is. Vandaar de keuze om uitgebreid aandacht aan deze mooie en redelijk zeldzame soort te besteden. In deze tijd is het aanbod van vogels toch beduidend minder dan in het voor- en najaar en voel ik ook minder behoefte om er vaak op uit te trekken om vogels te fotograferen. Dit is zeker geen desinteresse, maar is vooral ingegeven door de ervaring dat ik dan vaak minder succesvol thuiskom dan dat ik wat uurtjes besteed aan de vogels in onze achtertuin. Vandaar dat in dit blog de wat meer algemene soorten tuinvogels voorbij komen en hoewel ik dat ook heel leuk vind om te doen en beloond te worden voor het aanbieden van voer gedurende de hele winterse periode, zie ik toch met ongeduld uit naar de tijd dat de trekvogels weer uit hun winterkwartieren terugkeren. En die tijd is gelukkig aanstaande, immers de grutto's b.v. zijn over enkele weken weer hier. Hopelijk zijn de meesten hun lange reis goed doorgekomen.

Veel kijkplezier bij dit tuinvogelblog en bedankt nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over de middelste bonte specht. (klik hier)

Groeten, Ad

Een van de vogelsoorten die tegelmatig onze tuin bezoekt is de boomklever. Ik vind het een prachtige vogel die vaak acrobatische toeren uithaalt tegen een boomstam.

Ze zijn vaak dominant t.o.v. andere vogels die meestal het hazenpad kiezen als de boomklever op het toneel verschijnt bij het voer.

Ik kies meestal voor een groot diafragma, f6.3 of f7.1 om de achtergrond zo vaag mogelijk te krijgen, maar dat is natuurlijk ook afhankelijk van de afstand tussen die achtergrond en het onderwerp.

Tegen een boom vlak bij het keukenraam hangt een nestkast die ik betimmerd heb met boomschors om het zo natuurlijk mogelijk te maken.

De boomklevers die vaak met een paartje zijn hebben er volop belangstelling voor en mijn hoop is erop gevestigd dat ze de nestkast eens gaan gebruiken als broedplek. Dat zou uniek zijn, we hebben dat in al die jaren nog niet meegemaakt. Het zou mooi zijn om te zien hoe ze het gat tot de juiste grootte dichtmetselen.

Het was eind oktober vorig jaar toen de Japanse esdoorns nog in herfsttooi stonden en deze tjiftjaf daar even mooi op poseerde. 

Tjiftjaf in een andere Japanse vederesdoorn die nog niet zover was doorgekleurd.

Tjiftjaf, we zien hem niet zo vaak vooral ook omdat hij niet met voer te lokken is, het is immers een insecteneter. Met meelwormen ben ik nog niet in de weer geweest.

En als hij dan in een kleurige esdoorn gaat zitten moet je daar natuurlijk foto's van maken.

Ook dit kleine opdondertje, de winterkoning, zien we regelmatig rondscharrelen. 

Ze zijn lastig te fotograferen, meestal sluipen ze wat onder planten en randjes door op zoek naar kleine insecten zoals springstaartjes.

Nu bleef hij even op de keermuur van de rotstuin zitten. Mooi als je hem dan met opstaand staartje en een lichtje in het oog kunt fotograferen. Nog mooier als hij dan ook nog volop zingt, maar dat kun je in de winter natuurlijk niet verwachten.

Roodborsten zien we de hele dag door, soms zitten ze met z'n tweeën bij het voer terwijl van roodborsten bekend is dat ze zeer territoriaal en agressief zijn. Ik kan dan ook niet anders dan concluderen dat het een paartje is. Ze hebben meerdere jaren in de klimophaag jongen grootgebracht. 

Ook een groep staartmezen bezoekt regelmatig de tuin. Het is prachtig te zien en te horen hoe ze voortdurend contact met elkaar houden. De hele groep valt op het voer, soms hangen er wel zes aan een vetbol, om slechts een minuut later op het signaal van een vogel alweer te vertrekken.

Mooi om te zien dat ook de witkop er weer bij is, ik weet natuurlijk niet of het dezelfde is want hij is niet geringd, maar de afgelopen twee jaar heeft een paartje "gewone" staartmees x witkop in onze voortuin gebroed en jongen grootgebracht.

Witkop(pige) staartmees in een linde die erg vertakt is en waar de vogels graag in schuilen, veilig voor de sperwer.

Bij uitzondering de witkop bij het aangeboden voer, vet met veel vogelzaad er door waar ze dol op zijn.

Niet alleen de tjiftjaf kon ik fotograferen op de verkleurende Japanse esdoorn, maar ook een pimpelmees, een soort die ook vaak de tuin bezoekt.

Pimpelmees, vrij zittend in de Japanse esdoorn.

Pimpelmees in de Japanse esdoorn.

Pimpelmees in de Japanse esdoorn.

Tot slot nog een kleine serie van de boomklever.

Acrobatisch als ze zijn. De achtergrond werkte hier wel lekker mee.

Hier vind ik dan de stam waar hij tegenaan hangt dan weer mooier.

Boomklever tegen de andere kant van dezelfde boom, heel ander licht, heel andere, zachte achtergrond.

Boomklever in vol ornaat in z'n typische houding tegen een zachte achtergrond.

Slotwoord: Dit is slechts een deel van de tuinvogel soorten die we hier regelmatig zien. Heggenmussen, koolmezen, huismussen zijn ook van de partij en recent liet zich een mooie soort zien die voor sommigen misschien heel gewoon is, maar hier uiterst schuw is en zelden te zien. Voer voor een toekomstig blog. Verder zijn alle foto's gemaakt door dubbel vensterglas, voor mij uiteraard heel comfortabel en met een beetje bewerking zie er naar mijn idee niets van. Tot de volgende keer.