Tuinvogels

Mijn vorige blog heb ik geheel gewijd aan de middelste bonte specht. In dat geval ook een tuinvogel hoewel dat natuurlijk niet voor de hand liggend is. Vandaar de keuze om uitgebreid aandacht aan deze mooie en redelijk zeldzame soort te besteden. In deze tijd is het aanbod van vogels toch beduidend minder dan in het voor- en najaar en voel ik ook minder behoefte om er vaak op uit te trekken om vogels te fotograferen. Dit is zeker geen desinteresse, maar is vooral ingegeven door de ervaring dat ik dan vaak minder succesvol thuiskom dan dat ik wat uurtjes besteed aan de vogels in onze achtertuin. Vandaar dat in dit blog de wat meer algemene soorten tuinvogels voorbij komen en hoewel ik dat ook heel leuk vind om te doen en beloond te worden voor het aanbieden van voer gedurende de hele winterse periode, zie ik toch met ongeduld uit naar de tijd dat de trekvogels weer uit hun winterkwartieren terugkeren. En die tijd is gelukkig aanstaande, immers de grutto's b.v. zijn over enkele weken weer hier. Hopelijk zijn de meesten hun lange reis goed doorgekomen.

Veel kijkplezier bij dit tuinvogelblog en bedankt nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over de middelste bonte specht. (klik hier)

Groeten, Ad

Een van de vogelsoorten die tegelmatig onze tuin bezoekt is de boomklever. Ik vind het een prachtige vogel die vaak acrobatische toeren uithaalt tegen een boomstam.

Ze zijn vaak dominant t.o.v. andere vogels die meestal het hazenpad kiezen als de boomklever op het toneel verschijnt bij het voer.

Ik kies meestal voor een groot diafragma, f6.3 of f7.1 om de achtergrond zo vaag mogelijk te krijgen, maar dat is natuurlijk ook afhankelijk van de afstand tussen die achtergrond en het onderwerp.

Tegen een boom vlak bij het keukenraam hangt een nestkast die ik betimmerd heb met boomschors om het zo natuurlijk mogelijk te maken.

De boomklevers die vaak met een paartje zijn hebben er volop belangstelling voor en mijn hoop is erop gevestigd dat ze de nestkast eens gaan gebruiken als broedplek. Dat zou uniek zijn, we hebben dat in al die jaren nog niet meegemaakt. Het zou mooi zijn om te zien hoe ze het gat tot de juiste grootte dichtmetselen.

Het was eind oktober vorig jaar toen de Japanse esdoorns nog in herfsttooi stonden en deze tjiftjaf daar even mooi op poseerde. 

Tjiftjaf in een andere Japanse vederesdoorn die nog niet zover was doorgekleurd.

Tjiftjaf, we zien hem niet zo vaak vooral ook omdat hij niet met voer te lokken is, het is immers een insecteneter. Met meelwormen ben ik nog niet in de weer geweest.

En als hij dan in een kleurige esdoorn gaat zitten moet je daar natuurlijk foto's van maken.

Ook dit kleine opdondertje, de winterkoning, zien we regelmatig rondscharrelen. 

Ze zijn lastig te fotograferen, meestal sluipen ze wat onder planten en randjes door op zoek naar kleine insecten zoals springstaartjes.

Nu bleef hij even op de keermuur van de rotstuin zitten. Mooi als je hem dan met opstaand staartje en een lichtje in het oog kunt fotograferen. Nog mooier als hij dan ook nog volop zingt, maar dat kun je in de winter natuurlijk niet verwachten.

Roodborsten zien we de hele dag door, soms zitten ze met z'n tweeën bij het voer terwijl van roodborsten bekend is dat ze zeer territoriaal en agressief zijn. Ik kan dan ook niet anders dan concluderen dat het een paartje is. Ze hebben meerdere jaren in de klimophaag jongen grootgebracht. 

Ook een groep staartmezen bezoekt regelmatig de tuin. Het is prachtig te zien en te horen hoe ze voortdurend contact met elkaar houden. De hele groep valt op het voer, soms hangen er wel zes aan een vetbol, om slechts een minuut later op het signaal van een vogel alweer te vertrekken.

Mooi om te zien dat ook de witkop er weer bij is, ik weet natuurlijk niet of het dezelfde is want hij is niet geringd, maar de afgelopen twee jaar heeft een paartje "gewone" staartmees x witkop in onze voortuin gebroed en jongen grootgebracht.

Witkop(pige) staartmees in een linde die erg vertakt is en waar de vogels graag in schuilen, veilig voor de sperwer.

Bij uitzondering de witkop bij het aangeboden voer, vet met veel vogelzaad er door waar ze dol op zijn.

Niet alleen de tjiftjaf kon ik fotograferen op de verkleurende Japanse esdoorn, maar ook een pimpelmees, een soort die ook vaak de tuin bezoekt.

Pimpelmees, vrij zittend in de Japanse esdoorn.

Pimpelmees in de Japanse esdoorn.

Pimpelmees in de Japanse esdoorn.

Tot slot nog een kleine serie van de boomklever.

Acrobatisch als ze zijn. De achtergrond werkte hier wel lekker mee.

Hier vind ik dan de stam waar hij tegenaan hangt dan weer mooier.

Boomklever tegen de andere kant van dezelfde boom, heel ander licht, heel andere, zachte achtergrond.

Boomklever in vol ornaat in z'n typische houding tegen een zachte achtergrond.

Slotwoord: Dit is slechts een deel van de tuinvogel soorten die we hier regelmatig zien. Heggenmussen, koolmezen, huismussen zijn ook van de partij en recent liet zich een mooie soort zien die voor sommigen misschien heel gewoon is, maar hier uiterst schuw is en zelden te zien. Voer voor een toekomstig blog. Verder zijn alle foto's gemaakt door dubbel vensterglas, voor mij uiteraard heel comfortabel en met een beetje bewerking zie er naar mijn idee niets van. Tot de volgende keer.

Middelste bonte specht, een welkome kerstgast.

Enkele decennia geleden kwam hij nauwelijks nog in Nederland voor en ik kan me nog levendig het euforisch gevoel herinneren bij het zien van de eerste foto's van deze prachtige specht. Destijds werd hij in Nederland sporadisch op enkele plekken gezien, totdat ook de eerste foto's getoond werden die vanuit een vogelhut waren gemaakt. Ik ben er destijds diverse malen naar op zoek geweest in parken met een oud loofbomenbestand, maar vond hem nooit. Totdat er in september 2021 plotseling eentje in onze achtertuin neerstreek, ik was daar toen erg blij mee en het duurde vervolgens nog enkele jaren totdat ik er weer eentje zag. Het was destijds bij een hut in Oosterhout die ik samen met René had gehuurd. Echter toen die daar tegen een stam ging hangen kon ik hem nauwelijks zien omdat ik op een dusdanig plek in die hut zat dat hij net achter die stam zat. Terwijl René enkele prachtige foto's maakte kon ik slechts toekijken. Ik herinner me nog dat ik daar erg van baalde, maar het was even niet anders.

Tot eerste kerstdag vorig jaar toen we aan de keukentafel zaten en er plotseling weer een middelste bonte tegen een boomstam in onze achtertuin ging hangen. Mijn vrouw zag hem als eerste en dacht aanvankelijk met een kleine bonte te maken te hebben. Snel naar boven natuurlijk om de camera te halen in de hoop dat hij nog even bleef zitten. Nou dat deed hij wel en zelfs meerdere keren die dag en ook de volgende dag. In totaal maakte ik wel 400 foto's en na veel selectiewerk en bewerken heb ik alvast een serie klaar die ik hier laat zien. De rest moet ik nog bewerken en zal ik op een later tijdstip nog in een blog verwerken.

Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor de fijne reacties op mijn vorige blog over de Luijsen (klik hier)

Groeten, Ad

Middelste bonte specht. Er staat een witte moerbei op ong. 4 mtr. van het keukenraam. Soms kwam de specht zo dichtbij zitten dat ik hem niet meer helemaal op de foto kreeg, zelfs niet terug gezoomd tot 180 mm. Dan maar een close-up.

Dit was de foto die ik in sept. 2021 maakte, ik heb hem volgens mij al eens in een blog opgenomen, maar voor de volledigheid plaats ik hem nogmaals. Aan de nektekening kun je zien dat het om een ander exemplaar gaat.

Als ik deze dan zo zie zou je bijna denken dat het om nog weer een ander exemplaar gaat dan in de openingsfoto.

Hij was continu alert of er geen roofvogel in de buurt was.

De afstand tot de achtergrond was ver genoeg om met de telelens een fijn zacht bokeh te krijgen.

Soms draaide de specht naar de andere kant van de boom, ik vond het prima, kreeg ik toch weer een iets andere compositie.

En ook het licht veranderde in korte tijd waardoor ik ineens veel "warmere" foto's kreeg.

Ook speelde ik met de compositie om wat diversiteit in de serie te krijgen.

Ik heb diverse uitsneden en belichtingen geprobeerd zoals hier met de hele stam erop, maar die vond ik door de lege ruimte links naast de stam toch wat minder.

Als tegenhanger daarvan deze flinke crop.

Uiteindelijk kwam ik toch bij deze uitsnede uit, overigens een andere foto als die hierboven.

Ineens ontdekte de specht het kleine insectenhotelletje. Het hangt er sinds de zomer en ik heb niet gezien dat er ooit iets in kwam, maar de specht wist er toch wat uit te peuteren.

Hij vond het blijkbaar wel interessant en bleef het geruime tijd onderzoeken.

Hetgeen mij dan weer enkele leuke gedragsfoto's opleverde.

Middelste bonte specht hangend aan een insectenhotel.

Hij bleef het heel interessant vinden en liet het kastje voorlopig nog niet los.

Een close-up van de mibo aan het insectenhotel vond ik ook wel leuk.

Een opname van de specht tegen de bast van de moerbei gekleefd.

Hij bleef maar op en neer pendelen tussen de moerbei en de stam van deze linde. Dit is een geliefd boompje voor veel tuinvogels die op bezoek komen, hij staat vlak bij het aangeboden voer en heeft een dichte kruin waar ze meteen in vliegen als ze iets gescoord hebben, ze zitten er immers veilig voor een evt sperwer.

Middelste bonte specht.

Het licht werd alsmaar mooier, ik maakte veel foto's immers zo'n kans krijg je niet vaak.

Middelste bonte specht.

Middelste bonte specht

Ineens ontdekte de specht een bakje met pindakaas dat op een voerkastje voor pinda's stond bedoeld voor de eekhoorns. Ik had de pinda's daaruit verwijderd omdat die door de regen en sneeuw kletsnat geworden waren.

Ik vond het wel leuk te zien hoe hij aan dat kastje hing. Mooi ook om te zien hoe hij hier zijn staart gebruikt om af te steunen.

En het leverde weer wat andersoortige foto's op.

Tenslotte deed hij zich volop tegoed aan de pindakaas. Hoewel ik eigenlijk liever geen vogels fotografeer met voer in hun snavel vond ik het hier wel passen in de serie.

Tenslotte nog deze laatste foto in deze serie van de middelste bonte specht. Met het voer in z'n snavel ging hij nog even tegen de stam van de moerbei hangen terwijl het licht in de achtergrond even heel zacht pastel kleurde.

Slotwoord: Hoewel het wel erg veel foto's van een soort zijn is het nog maar een heel klein deel van de foto die ik die dagen maakte.  Later kon ik nog tegenlichtfoto's met een brandrandje maken. Die komen later nog aan de beurt, maar eerst maar weer eens ruimte voor wat gevarieerdere blogs. Het kerstdiner later op de dag smaakte overigens extra lekker. Tot de volgende keer.