Bruine kikkers

In Nederland kennen we verschillende kikkersoorten waarvan de heikikker en de boomkikker misschien wel de meest aansprekende soorten zijn. Veel algemener zijn de groene kikker, die op zijn beurt weer diverse ondersoorten kent zoals de meerkikker en poelkikker en de hybrides daarvan, de zgn. bastaardkikker en de bruine kikker. Over die laatste soort gaat dit blog.

Bruine kikkers zijn, in tegenstelling tot hun groene neefjes echte landkikkers. De groene kikker leeft vrijwel het gehele jaar in het water en overwintert daar ook in de modder. De bruine kikker verblijft bijna het gehele jaar aan land, waar hij ook overwintert. Hij komt slechts gedurende het paarseizoen enkele weken in het water om te paren en eitjes af te zetten om vervolgens weer aan land te gaan. Je ziet ze dan verder de rest van het jaar nog nauwelijks. De bruine kikker is vroeger dan de groene kikker en het afzetten van de eitjes (zgn. kikkerdril) gebeurt ongeveer gelijktijdig met dat van de gewone pad (zgn. snoeren).

Zowel de bruine als de groene kikker komen voor in onze tuinvijver en van beide soorten maakte ik in de loop der jaren al vele opnames, maar tot op heden heb ik daar eigenlijk nog nooit een blog over gemaakt. Tijd dus om ook hieraan eens aandacht te besteden.

Veel kijkgenoegen bij deze foto's en bedankt nog voor de leuke reacties die ik mocht ontvangen op mijn vorige blog over de "Winter in Nederland". (klik hier)

Groeten, Ad

Bruine kikker tussen de afgezette kikkerdril. De vrouwtjes zijn groter dan de mannetjes maar dat is op deze foto uiteraard niet te zien.

Hier is dat wel goed te zien. Ze zitten vaak ook nadat de eitjes al zijn afgezet nog op elkaar, de zgn. amplexus.

De eitjes worden in klompen van wel 30 cm. doorsnee afgezet tussen de waterplanten.

Close-up van zo'n eiklomp.

Paring van de bruine kikkers, ik vond de blik van het mannetje hier zo mooi waarbij hij zo verheerlijkt  kijkt alsof hij wil zeggen zoiets hemels is me nog nooit overkomen. Hier is het verschil in kopgrootte ook duidelijk te zien. Het mannetje wordt in de paartijd aanzienlijk blauwer dan het vrouwtje, waarbij de vergissing met een heikikker snel wordt gemaakt.

Groepje bruine kikkers op de kikkerdril. Het insect boven in beeld heeft er geen notie van welk gevaar het loopt.

Bruine kikkers hebben evenals alle andere kikkers prachtige ogen met gele randjes. 

Ik vond het bij deze foto zo mooi om te zien hoeveel zo'n oog lijkt op de afzonderlijke eitjes van de kikkerdril zoals bij de onderste kikker. Of er enig verband is is mij niet bekend.

Kikkerdril dat nog maar kort tevoren is afgezet. Het ziet er allemaal nog heel vers en afgetekend uit. Na enkele dagen, zeker als de zon schijnt, zie je uit de zwarte punten al langzaam de larfjes tot ontwikkeling komen en vergaat de rest van het eitje.

Abstracte weergave van de eiklomp.

En natuurlijk wil ik dan wel even verder experimenteren, het licht reflecteert op de eitjes zodat er een fijn bokeh ontstaat.

Hier is al te zien dat de eitjes wat verder ontwikkeld zijn, de dril er omheen is ook al niet meer zo mooi rond.

Bruine kikker met reflectie.

Groepje bruine kikkers badend in de kikkerdril.

Prachtige ogen die uit de kop stulpen en die ze bij het inslikken van een prooi helemaal naar beneden kunnen drukken om die prooi door het keelgat te persen.

Kikkerdril leent zich ook uitstekend voor zwart/wit fotografie.

Kikkerdril in low-key dat zich al wat verder ontwikkeld heeft. De foto doet me denken aan de schilderstijl die Vincent van Gogh hanteerde.

Slotwoord: Na dit uitstapje naar de amfibieën ga ik volgend blog weer eens wijden aan de vogels, diverse varianten van de ooievaar. Tot dan. 

Winter in Nederland

Gelukkig zijn we intussen al een heel eind richting de lente, de stinsenplanten laten zich al volop zien en de eerste grutto's zijn alweer gesignaleerd. Toch wil ik nog even terug naar de winter, niet omdat ik daar zo van hou, maar ik had deze foto's gemaakt en nog niet eerder in de gelegenheid geweest om ze te bewerken. Ach, het is tenslotte nog maar heel kort geleden dat er nog sneeuw lag. De foto's heb ik allemaal van huis uit gemaakt, meestal zelfs door de ramen van een lekker verwarmde kamer, en ik heb me daarbij gericht om wat anders te fotograferen dan te doen gebruikelijk. Het zijn veelal wat abstracte beelden die middels dubbele belichting, ICM en/of middels filters zijn gemaakt. Daarnaast heb ik voor de afwisseling nog wat vogels opgenomen. 

Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over tuinvogels (klik hier)

Groeten, Ad

Een Japanse esdoorn in wintertooi. De dorre blaadjes van de in het najaar fel roodkleurende esdoorn stonden er nog aan, hetgeen een leuk effect opleverde met de spierwitte sneeuw.

Witte watten op de uitgebloeide schermen van dit struikje.

De staartmeesjes hebben het moeilijk in deze tijden, ze bezoeken dan heel frequent het aangeboden voer in onze tuin, met name pindakaas en vetbollen zijn ze dol op.

Ze komen meestal met een groepje en je hoort ze al van ver aankomen met hun ratelende roepje. Ze blijven hooguit enkele minuten en zijn in no time net zo snel weer weg als ze gekomen zijn. Als je foto's wilt maken moet je dus vlug zijn. 

Ondanks dat ze in de winter veelvuldig eten en met z'n allen bij elkaar gaan zitten om te slapen om zo zoveel mogelijk warmte vast te houden, sneuvelen er veel. Ik zie ze soms met opgezette veren bij het voer zitten terwijl ze traag bewegen en dan weet je al dat ze waarschijnlijk de volgende dag niet gaan halen.

Abstracte weergave van een groepje bomen met besneeuwde stammen in het tegenover liggende bos.

Low-key opname van een sneeuwbui met het bos op de achtergrond.

In deze opname heb ik geprobeerd wat orde in de chaos te scheppen, na de sneeuwbui bleven de besneeuwde stammen en onder begroeiing achter.

Met diverse technieken heb ik het besneeuwde boslandschap in beeld gebracht waardoor dit grafisch beeld ontstond. De foto is niet in zwart-wit omgezet.

Uitgebloeide bloem van een hortensia.

Stapelmuurtje van de rotstuin waar de sneeuw zich had tegen afgezet. In de gaten, zoals rechtsonder houden zich in de zomer graag insecten op.

Je zou deze foto als mislukt kunnen beschouwen en ik besef dat niet iedereen hiervan houdt, maar ik koos hier bewust voor een sluitertijd van een halve seconde, een iso-waarde van 100 en een diafragma van f22 om deze Turkse tortel zo te fotograferen. Natuurlijk is deze foto hartstikke onscherp, maar je kunt toch aan de contouren, de halsband, de snavel goed zien welke soort het is en ook het oog is zichtbaar.

Deze foto zou ik voorjaarswinter willen noemen, ik vond het leuk om te zien hoe hier twee seizoenen bij elkaar komen, de winterse sneeuw en de al bloeiende katjes van de hazelaar.

Zou je via deze bar-code kunnen uitvogelen welk bos het is?

Uitgebloeid struikje in high-key.

Vond het contrast tussen kleurrijke stam met korstmossen en de sneeuw wel leuk.

Weer net even anders als er een boomklever tegenaan komt hangen.

Met een beetje wind kreeg hij een mooi kraagje.

Sneeuwexplosie in een Japanse esdoorn.

Dubbelopname van een deel van een Japanse esdoorn, de verdorde blaadjes geven wat kleuraccent.

Meervoudige belichting van dezelfde esdoorn.

Boomklevers zijn ware acrobaten, hier hangt hij ondersteboven aan een voersilo voor pinda's.

Besneeuwd boslandschap, door ICM en meervoudige belichting ontstaat de sfeer van een grafiettekening.

Meervoudige belichting van een besneeuwd boslandschap.

Nog wat extremer, de esdoorn in veelvoud.

Slotwoord: Met dit blog hoop ik de winter te kunnen afsluiten, volgende keer wil ik een wat kleurrijker voorjaarsblog presenteren. Tot dan.