Enkele weken geleden waren we een paar dagen te gast in een hotel in de buurt van het Lauwersmeer. Een gebied waar we de laatste jaren al meermaals geweest zijn en waar ik mijn hart toch wel een beetje aan verpand heb. En dat geldt eigenlijk voor de hele waddenkust met o.a. de Breebaartpolder en de Dollard als brakwater estuarium van de Waddenzee en het Eemsgebied met plaatsjes als Termuntenzijl, Noordpolderzijl en Nieuwe Statenzijl. Het is er zeer vogelrijk en tegelijk ook vrij afgelegen, je waant je er in het drukbevolkte Nederland in de middle of nowhere. Wij houden ervan.
Met grote verwachtingen gingen we dus naar het Lauwersmeer, maar ach, hoe groot was de teleurstelling toen we er aankwamen en gelijk zagen dat het hele gebied droog stond, zo ver als je kijken kon alleen maar zand. Op de uitkijkheuvel aan de noordkant stond een een groepje vogelaars met telescopen dat in de verte een Amerikaanse goudplevier meende te zien. Voor vogelfotografen veel te ver weg. Ook vorig jaar was dat al zo en hier worden onverbloemd de gevolgen van klimaatverandering duidelijk. Hoe anders was dat nog enkele jaren geleden. Omdat het nu dus niks geworden is en ik nog een onbewerkte serie van toen in mijn portfolio had, laat ik die hier zien. Leuke soorten die ik toen voor de lens kreeg zijn o.a. een zeearend en een zeldzame grauwe franjepoot, naast allerlei (vliegende) steltlopers.
Veel kijkgenoegen bij dit blog en bedankt nog voor de leuke reacties op mijn vorige blog over de grote keizerlibel en de groene kikker. (klik hier)
Groeten, Ad
Ik had al even een Buizerd in beeld toen ik werd gewaarschuwd door alle opvliegende steltlopers. Dit moest wel een Zeearend zijn. En ja hoor, even later verscheen hij in mijn beeld.
Op een akker, onderweg naar Ezumakeeg, zat deze Holenduif op een zonnebloem. Akkerranden worden steeds vaker als ecologische zone ingezaaid met kruiden- en bloemenmengsels. Het geeft een leuk kleuraccent aan een foto.
Boven de akker is een Buizerd op zoek naar prooi
Alhoewel Torenvalken erom bekend staan blijven Buizerds soms ook even biddend in de lucht hangen.
Inmiddels aangekomen bij het Lauwersmeer. Kluten zijn er bijna altijd wel te zien in een plas-drasgebied.
Foeragerende Kluut.
Kluut. In het voorjaar kon ik nog een serie maken van parende kluten, altijd een spectaculair gezicht. Deze serie komt later nog aan aan bod.
Aanvankelijk was het vrij rustig, een eenzame Kievit vloog voorbij.
En een Kemphaantje liep te foerageren.
Kemphaantje.
Zoals in veel natuurgebieden tegenwoordig lopen er ook in het Lauwersmeergebied enkele kuddes Koniks.
Ze trekken in groepsverband door het hele gebied.
Ze zijn nauw verwant aan het wilde paard, de Tarpan, zijn winterhard en houden het gebied open van begroeiing.
Groepje Bonte strandlopers dat voor de Koniks langs vliegt.
Intussen verzamelden zich steeds meer steltlopers voor de uitkijkheuvel, zoals ook deze twee Krombekstrandlopers.
In de verte kwam een grote groep Bonte strandlopers aangevlogen.
De groep komt steeds dichterbij.
En hoe dichterbij de groep komt hoe meer ik zie wat voor diversiteit er in zit. Ik zie Bonte strandlopers, maar ook Krombekstrandlopers, Kemphanen en ook Kleine strandlopers.
De groep maakt zich klaar om te landen terwijl het licht steeds mooier op de vleugels valt.
Ze maken nog een laatste draai voor de landing, het licht op de vleugels is nu optimaal.
Korte tijd later vliegt de hele bups op, een teken dat er onraad op komst is, meestal een roofvogel. Geen perfecte foto, ik kon in die fractie van een seconde niet mijn diafragma aanpassen, maar het ging me meer om het moment.
In de verte kwam een jonge Zeearend aanzeilen. Ik was op dat moment een vliegende buizerd aan het fotograferen, maar kijk altijd met een oog langs de camera af en zag al gauw dat de paniek van de steltlopers werd veroorzaakt door deze Zeearend.
Jonge Zeearend, te herkennen aan z'n witte staartpennen. Een enorme vogel met een spanwijdte van wel 2,5 mtr. en wordt daarom niet voor niets de vliegende deur genoemd. Ik had hem wel eens vaker gefotografeerd, maar nog nooit van zo redelijk dichtbij.
Hij bleef een tijdje boven het gebied zweven, prachtig om die lange vingers in z'n vleugels te zien.
Hij vloog recht op de Buizerd af zodat ik ze samen in beeld kreeg. Was benieuwd hoe dat zou aflopen.
De Zeearend vloog met zijn grote vleugels veel sneller dan de Buizerd, zodat ze elkaar snel naderden.
Maar de Zeearend bleek totaal geen belangstelling voor de Buizerd te hebben en vloog hem gewoon voorbij.
De Buizerd is toch niet bepaald een kleine roofvogel, maar hier zie goed het verschil in formaat met een Zeearend.
Toen we verder trokken zagen we in een ander deel van het Lauwersmeer nog dit zeldzame steltlopertje, een Grauwe franjepoot.
Het is een heel klein steltlopertje zoals je hier ook wel kunt zien met die wilde eenden als referentiekader op de achtergrond.
Hij zat wat ver weg en helaas niet (meer) in zomerkleed, het was inmiddels eind september. In zomerkleed is een grauwe franjepoot prachtig oranje/zwart/wit gekleurd en totaal onherkenbaar als de vogel zoals hier afgebeeld.
Grauwe franjepoot, trekvogel uit arctische gebieden.
Slotwoord: Volgende keer besteed ik aandacht aan een (klein) reptiel dat al langere tijd op mijn wensenlijstje stond en waarvan het me recent gelukt is dat te vinden en te fotograferen. Tot dan.
