Zwarte stern

In de vroege zomer van 2024 hebben we een tochtje gemaakt naar de Ameide, om preciezer te zijn de Zouweboezem. We gingen speciaal voor de zwarte sterns en de purperreigers, waar het gebied bekend om staat. Ik heb me, behoudens enkele kleine zijstapjes, in dit blog met name gericht op de zwarte sterns en, hoewel het weliswaar nog in de periode was dat er jongen op de nesten zaten, heb ik me toch vooral bezig gehouden met het fotograferen van de vliegende sterns omdat in dit gebied de nesten zich voornamelijk  bevinden op van die foeilelijke vlotjes met gaas er omheen. Van een kant begrijpelijk om predatie zoveel mogelijk te voorkomen, maar voor natuurfotografen een crime. Ook de purperreigers lieten zich zien, een prachtige reigersoort, maar omdat het blog dan te lang zou worden komen die een volgend keer aan de beurt, temeer omdat ik die foto's nog moet bewerken. Ook de zwarte sterns komen dan in een andere setting nogmaals aan de beurt.

Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor jullie leuke reacties op het blog over de "Local patches". (klik hier)

Groeten, Ad

De zwarte stern zoals hij vaak boven de broedeilandjes vliegt.

Bij de eerste serie die ik maakte was de achtergrond nogal onrustig. Dat leek onvermijdelijk omdat de vogels steeds tegen de achtergrond van een rietkraag vlogen die vlak daarachter was. Je hebt dan al gauw teveel scherptediepte.

Sterns hebben best lange vleugels en daarin is de zwarte stern geen uitzondering.

Zwarte sterns zijn heel gracieus, soms hangen ze heel even stil in de lucht en spreiden dan hun staart.

Toen we bij de Zouweboezem aankwamen vlogen er al enkele zwarte sterns over.

Dit was voor mij al meteen een uitdaging om te proberen ze vliegend te fotograferen, hetgeen erg lastig is, het gaat razendsnel.

Lopend langs de rietkragen kom je regelmatig rietgorzen tegen.

Zeker als ze zingen verraden ze zich meteen, ze zitten altijd hoog in een rietstengel. Namen de baardmannetjes daar maar eens een voorbeeld aan.

Terug naar de zwarte sterns, soms vliegen ze laag over de lelie- en plompenbladeren onderweg naar de jongen. 

De gele plompenbloemen als lichtjes in de achtergrond.

Zwarte stern die net tevergeefs naar een visje gedoken heeft, de waterdruppels zitten nog op z'n kop en borst.

Hier zie je goed hoe complex het hele verenpakket is, dat geldt uiteraard niet alleen voor de zwarte stern.

Hier heb ik geprobeerd de vogel in vlucht van achteren in symmetrie te fotograferen.

Zwarte stern.

Tussentijds maakten we een wandeling over het vlonder pad waar ik deze blauwborst tegenkwam. Hij zat behoorlijk verscholen tussen de bladeren en takken.

Zwarte stern.

Sterns in z'n algemeenheid zijn zeer behendige vliegers, ze kunnen zeer snel zwenken als ze achter een prooi aan zitten. Zoals hier blijkt duiken ze niet alleen visjes op, maar vangen ze ook insecten. libellen staan hoog op het menu.

Soms hangen ze even stil boven het water, het moment om foto's te maken.

Ze klapwieken even....

...om vervolgens het water in de duiken op jacht naar een visje.

Aan de andere kant van de boezem zat deze groenling in het topje van een conifeer.

Groenling.

Hoewel de achtergrond dan toch nog enigszins onrustig is vind ik het toch mooier als de vogels boven het lelieveld vliegen.

Met een wat langere sluitertijd krijg je wat meer "beweging" in de vleugels.

Zwarte sterns zijn, evenals de witwangstern en de witvleugelstern, zg. moerassterns, vandaar ook hun voorkeur voor dicht begroeid water. Hier aast hij op een visje.

Zwarte stern vlak voor de duik, ook weer met een lange sluitertijd, dat was ook wel nodig omdat ik snel de iso-waarde had teruggezet van 1000 naar 400.

Beetje meegetrokken met de vliegende vogel.

Ik hield ook de lucht in de gaten, ze vliegen dan veel sneller, reden waarom ik hier een sluitertijd van 1/4000 sec. gebruikte.

Je moet dan wel de belichting goed in de gaten houden, maar dat is bij een systeemcamera niet moeilijk, je ziet immers in je oculair meteen het resultaat, in tegenstelling tot bij een spiegelreflex.

Door een andere plek te kiezen, waarbij de achtergrond wat verder weg was, kreeg ik gaandeweg ook wat meer vat op de achtergrond.

In volle vaart op het doel af, de pootjes geven hier een leuk kleuraccent.

Duikende zwarte stern.

Met een nog iets rustigere achtergrond.

Soms kwamen de vogels zo dichtbij langs gevlogen dat ze nauwelijks in beeld te krijgen zijn, dan moet je ook wat geluk hebben.

Hier zie je duidelijk het effect als de achtergrond, hier een weiland, verder weg is van je onderwerp.

Het lukte me steeds beter om de achtergrond in de foto's een rol te laten spelen, hier is de stern omgeven door de "lichtjes" van de plompen.

Evenals bij deze, leuk als hij dan ook nog even zijn pootjes laat zien.

Tenslotte kreeg ik ook tegen de achtergrond van de rietkraag de foto's die ik voor ogen had.

Zwarte stern.

Zwarte stern.

Slotwoord: Een erg lang blog doch slechts een fractie van de foto's die ik van deze sessie bewerkte. De purperreigers uit dezelfde sessie komen in een later blog aan bod. Volgende keer eerst wat recente foto's van enkele bosvogels. Tot dan.