Gedurende de zomer heb ik met regelmaat vlinders gefotografeerd. Dat deed ik op verschillende locaties, maar het merendeel kon ik in onze tuin fotograferen. Ik had dit blog al veel eerder willen maken en publiceren en daarbij een totaaloverzicht op te nemen van de soorten die ik zag en fotografeerde. Dat waren dermate veel foto's dat ik al veel tijd achter de computer besteed heb om deze foto's te bewerken en het zou nog wel enkele weken duren voordat ik me door die mappen heen geworsteld heb. Vandaar dat ik maar heb besloten om alvast van een deel een blog te maken. Desondanks zijn het nog best veel foto's, ik had er 150 geselecteerd zodat ik flink aan de slag moest om mijn darlings te killen. Het resultaat daarvan zien jullie hieronder.
Hartelijk dank nog voor de vele en leuke reacties op mijn vorige blog over park Lingezegen (klik hier) en veel kijkgenoegen bij dit vlinderblog.
Groeten, Ad
De kleine parelmoervlinder, een vlinder die al heel lang op mijn verlanglijstje stond. Heel wat jaren geleden kon ik er eens enkele foto's van maken, maar die waren niet echt toonbaar. Met de toenmalige apparatuur was het bijna niet mogelijk om scherpe foto's te maken van dit zeer beweeglijke vlindertje dat toen ook maar enkele seconden in onze tuin bleef.
De kolibrievlinder, wie heeft hem deze zomer niet gefotografeerd, er leek wel sprake van een invasie. Of het aan de warme, droge zomer heeft gelegen weet ik niet, maar ook onze tuin werd meerdere malen door deze wat mysterieuze vlinder bezocht.
Deze dagactieve nachtvlinder heeft een zeer lange tong en vliegt zeer snel, waarbij hij vaak een fractie van een seconde voor een bloem stil blijft hangen, gedrag waar hij ook zijn naam aan te danken heeft. Het is dan zaak om een zodanige sluitertijd te gebruiken waarbij de vlinder scherp is en het mooi is als de vleugels wat onscherpte laten zien hetgeen de beweging accentueert.
Hier foerageert de vlinder op de mooie bloemen van het zeepkruid.
Een andere schoonheid, de koninginnenpage, bijna elk jaar worden we wel verblijd met het bezoek van een op meerdere exemplaren van deze prachtige grote vlinder. De vlinderstruik, hoe kan het ook anders, is hierbij het populairst om de nectar uit te vergaren.
Toch vind ik het ook wel leuk om te proberen een rustige achtergrond te verkrijgen, maar de scherpte ligt hier niet helemaal goed, meer op de bloem i.p.v. de vlinder.
Koninginnenpage.
Koninginnenpage, de rupsen zijn overigens al net zo mooi als der vlinder, je kunt ze vooral vinden op venkelplanten en look zonder look.
Toen ik in de voortuin aan het werk was zag ik ineens een boomblauwtje zitten. Ik ben dan niet te beroerd om mijn snoeischaar neer te leggen en snel mijn camera erbij te halen.
Boomblauwtjes gaan niet zo snel recht op een blad of struik zitten, hier hangt hij op z'n kop in de heide, waar ik tussendoor fotografeerde.
Hier ging hij dan toch even recht op de waldsteinia zitten en kon ik hem in tegenlicht fotograferen.
Even terug naar de kleine parelmoervlinder van de openingsfoto. Ok deze vlinder gaf de voorkeur aan de vlinderstruik.
Prachtig die parelmoerkleurige vlekken op de ondervleugels waaraan de vlinder zijn naam dankt.
Als je in tegenlicht fotografeert krijg je een fijne doorschijning in de vleugels.
Als je geluk hebt krijg je ook nog even de roltong te zien.
Kleine parelmoervlinder.
Ook deze distelvlinder, een trekvlinder, gaf acte de préséance, eveneens op de vlinderstruik.
Distelvlinder in de vlucht "gevangen".
Distelvlinder, in het begin van de zomer zag ik hem nauwelijks, later regelmatig. Misschien heeft het iets te maken met de weersomstandigheden tijdens zijn trek van Zuid-Europa naar het noorden. Ze doen dat in meerdere generaties, waarbij elke generatie een stukje verder opschuift naar het noorden.
Weer even terug naar de kolibrievlinder, en ook die vond de vlinderstruik blijkbaar wel lekker. De tong is nagenoeg even lang als de vlinder zelf.
Als je wat dichtbij staat kun je de vleugels horen zoemen.
Ik maakte de foto's allemaal uit de hand. Hier kon ik nog volstaan met een sluitertijd van 1/2500 sec.
Het licht nam af en toch gebruikte ik hier een nog kortere sluitertijd waardoor de beweging in de vleugels goed zichtbaar werd.
Kolibrievlinder met wapperende vleugels.
De atalanta is een algemene soort, maar evengoed erg kleurrijk.
En natuurlijk leuk als je hem samen met een andere algemene soort, de citroenvlinder, op een foto in een diagonale compositie kunt vastleggen.
Citroenvlinder en atalanta samen op het plaatje.
Atalanta tussen de vegetatie door gefotografeerd.
Nog enkele plaatjes van de kleine parelmoervlinder omdat ik het zo'n mooie soort vind.
Kleine parelmoervlinder.
Kleine parelmoervlinder.
Kleine parelmoervlinder in vol ornaat.
En nog wat foto's van de kolibrievlinder omdat we misschien weer lang moeten wachten voordat we die weer kunnen bewonderen.
Over een lange tong gesproken.
Net dat ene bloempje is kennelijk het lekkerst.
Maar nee, elk bloempje wordt minutieus onder handen genomen.
Dit is een van de foto's waar ik heel content mee was, frontaal, het vlindertje scherp en de vleugels in een mooie houding.
Nog een andere heel algemene soort, de gehakkelde aurelia. Door de franjes aan de vleugels zien ze er altijd wat afgevlogen uit.
Gehakkelde aurelia op de impatiens.
Ik probeerde een wat creatievere benadering waarbij het licht door de vleugels valt.
Met wat minder reflectie op de bladeren vind ik het net wat spannender.
Tenslotte toch nog enkele foto's van de kolibrievlinder.
Kolibrievlinder.
De superlange tong die meestal gestrekt is blijkt toch een roltong te zijn.
Sneaky kijkt hij achter de vleugel vandaan.
Slotwoord: Een superlang blog en zoals ik in de inleiding al zei heb ik nog een serie achter de hand met daarin twee soorten die ik nog nooit eerder kon fotograferen. Maar volgende keer eerst weer een uitstapje naar de vogels met een soort die ik eveneens nog nooit eerder fotografeerde. Tot dan.
