Bruine kikkers

In Nederland kennen we verschillende kikkersoorten waarvan de heikikker en de boomkikker misschien wel de meest aansprekende soorten zijn. Veel algemener zijn de groene kikker, die op zijn beurt weer diverse ondersoorten kent zoals de meerkikker en poelkikker en de hybrides daarvan, de zgn. bastaardkikker en de bruine kikker. Over die laatste soort gaat dit blog.

Bruine kikkers zijn, in tegenstelling tot hun groene neefjes echte landkikkers. De groene kikker leeft vrijwel het gehele jaar in het water en overwintert daar ook in de modder. De bruine kikker verblijft bijna het gehele jaar aan land, waar hij ook overwintert. Hij komt slechts gedurende het paarseizoen enkele weken in het water om te paren en eitjes af te zetten om vervolgens weer aan land te gaan. Je ziet ze dan verder de rest van het jaar nog nauwelijks. De bruine kikker is vroeger dan de groene kikker en het afzetten van de eitjes (zgn. kikkerdril) gebeurt ongeveer gelijktijdig met dat van de gewone pad (zgn. snoeren).

Zowel de bruine als de groene kikker komen voor in onze tuinvijver en van beide soorten maakte ik in de loop der jaren al vele opnames, maar tot op heden heb ik daar eigenlijk nog nooit een blog over gemaakt. Tijd dus om ook hieraan eens aandacht te besteden.

Veel kijkgenoegen bij deze foto's en bedankt nog voor de leuke reacties die ik mocht ontvangen op mijn vorige blog over de "Winter in Nederland". (klik hier)

Groeten, Ad

Bruine kikker tussen de afgezette kikkerdril. De vrouwtjes zijn groter dan de mannetjes maar dat is op deze foto uiteraard niet te zien.

Hier is dat wel goed te zien. Ze zitten vaak ook nadat de eitjes al zijn afgezet nog op elkaar, de zgn. amplexus.

De eitjes worden in klompen van wel 30 cm. doorsnee afgezet tussen de waterplanten.

Close-up van zo'n eiklomp.

Paring van de bruine kikkers, ik vond de blik van het mannetje hier zo mooi waarbij hij zo verheerlijkt  kijkt alsof hij wil zeggen zoiets hemels is me nog nooit overkomen. Hier is het verschil in kopgrootte ook duidelijk te zien. Het mannetje wordt in de paartijd aanzienlijk blauwer dan het vrouwtje, waarbij de vergissing met een heikikker snel wordt gemaakt.

Groepje bruine kikkers op de kikkerdril. Het insect boven in beeld heeft er geen notie van welk gevaar het loopt.

Bruine kikkers hebben evenals alle andere kikkers prachtige ogen met gele randjes. 

Ik vond het bij deze foto zo mooi om te zien hoeveel zo'n oog lijkt op de afzonderlijke eitjes van de kikkerdril zoals bij de onderste kikker. Of er enig verband is is mij niet bekend.

Kikkerdril dat nog maar kort tevoren is afgezet. Het ziet er allemaal nog heel vers en afgetekend uit. Na enkele dagen, zeker als de zon schijnt, zie je uit de zwarte punten al langzaam de larfjes tot ontwikkeling komen en vergaat de rest van het eitje.

Abstracte weergave van de eiklomp.

En natuurlijk wil ik dan wel even verder experimenteren, het licht reflecteert op de eitjes zodat er een fijn bokeh ontstaat.

Hier is al te zien dat de eitjes wat verder ontwikkeld zijn, de dril er omheen is ook al niet meer zo mooi rond.

Bruine kikker met reflectie.

Groepje bruine kikkers badend in de kikkerdril.

Prachtige ogen die uit de kop stulpen en die ze bij het inslikken van een prooi helemaal naar beneden kunnen drukken om die prooi door het keelgat te persen.

Kikkerdril leent zich ook uitstekend voor zwart/wit fotografie.

Kikkerdril in low-key dat zich al wat verder ontwikkeld heeft. De foto doet me denken aan de schilderstijl die Vincent van Gogh hanteerde.

Slotwoord: Na dit uitstapje naar de amfibieën ga ik volgend blog weer eens wijden aan de vogels, diverse varianten van de ooievaar. Tot dan.