Black & White

De titel doet vermoeden dat ik in dit blog alleen zwart-wit beelden heb opgenomen, maar het tegendeel is waar. De witte ooievaar wordt in de vogelwereld aangeduid als ooievaar, terwijl er toch ook een zwarte variant bestaat. De naam witte ooievaar zou daarom beter gekozen zijn, vind ik. De witte ooievaar is in Nederland vrij algemeen, zeker na de herintroductie via het ooievaarsdorp het Liesvelt in de Alblasserwaard, enkele decennia geleden. De witte ooievaar is in principe een trekvogel, maar door de klimaatverandering blijven steeds meer ooievaars in de winter in Nederland. 

De zwarte ooievaar is veel minder algemeen en ietwat kleiner dan zijn witte soortgenoot. In Nederland zie je hem niet vaak en overal waar hij voorkomt is hij zeldzaam. Hij leeft overwegend in dichte oude bossen en grote moerassen waar hij een zwijgzaam leven lijdt, want klepperen zoals een witte ooievaar doet hij niet. Vaak zag ik hem in natuurdocumentaires op tv en dacht toen al dat het toch mooi zou zijn om die eens te kunnen fotograferen. Dat laatste werd werkelijkheid toen in de nazomer van vorig jaar een groep zelfs met jongen was neergestreken in een natuurgebied op een km. of 30 van mijn huis. Dit gebied bezoek ik regelmatig en heeft mij, behoudens deze zwarte ooievaars, al heel wat moois opgeleverd zoals b.v. de grote karekiet, de visarend en de koereiger.

Op de bewuste middag begin september was daar slechts een mede-fotograaf, vreemd eigenlijk, je zou toch denken dat er massa's fotografen afkomen op zulke zeldzame vogels. Enfin, ik maakte er een hele serie waarvan dit slechts een kleine selectie is, het merendeel heb ik nog niet eens bewerkt. Veel kijkgenoegen en bedankt nog voor jullie leuke reacties op mijn vorige blog over de "Bruine kikkers" (klik hier)

Groeten, Ad

Een witte en een juveniele zwarte ooievaar samen in de plas.

Aanvankelijk zag ik alleen een groep witte (ik noem ze in het vervolg voor het gemak) ooievaars.

Totdat ik plotseling voor het groepje uit een zwarte ooievaar zag lopen, het bleek een juveniel exemplaar te zijn.

Toen ik goed keek bleek er ook een adulte vogel te zijn. 

De jonge vogels zijn herkenbaar aan hun geel-oranje poten en snavels die bij de volwassen vogels diep rood gekleurd zijn. Het verendek is overwegend bruinachtig terwijl dat bij volwassen vogels zwart is met iriserend groen/paars als het licht er onder een bepaalde hoek op valt.

De twee soorten trokken gezamenlijk op, ze hebben ook dezelfde prooien op het menu staan, kikkers, kikkervisjes, salamanders enz.

Black en white, beiden geringd.

De ooievaars waren regelmatig met elkaar aan het dollen, jammer genoeg strekten ze daarbij niet hun vleugels.

Tussen de ooievaars en de zwarte ooievaars was verder weinig interactie, ze gedogen elkaar blijkbaar in hetzelfde voedselgebied.

De groep zwarte ooievaars bestond uit een volwassen vogel met drie jongen. Die kreeg ik echter geen enkele keer gezamenlijk in beeld.

Hier lijkt de zwarte ooievaar zich af te vragen wat staat hij daar nou te doen.

De zwarte ooievaar stapt parmantig tussen zijn witte soortgenoten door.

Black en white.

Een volwassen en jonge zwarte ooievaar bezig met het onderhoud van het verenkleed.

Volwassen en jonge zwarte ooievaar terwijl links nog een vrouwtje wilde eend aan het grondelen is.

Drie soorten in een beeld gevangen.

Op een gegeven moment toonde een van de juveniele zwarte ooievaars wat activiteiten. Je hoopt dan altijd op wat bijzonder gedrag.

Het bleef bij dit vleugel geklapper, maar daar was ik toch blij mee, het geeft net even een wat ander beeld.

Veelal stonden beide soorten maar wat in hun veren ineen gedoken.

Foeragerende ooievaar.

Rusten en poetsen, bij beide soorten zijn hier wel goed de dikke kropveren te zien.

Met name de zwarte ooievaars kunnen daar met gemak hun hele, lange snavel in verbergen.

Tijd om maar weer eens wat eten te gaan zoeken.

Of toch maar weer verenonderhoud.

Een stukje verderop waren drie ooievaars aan het foerageren.

Terwijl deze twee wat stonden te suffen.

Volwassen en jonge zwarte ooievaar, hier is goed te zien hoe het jong zijn hele snavel in die mooie gespikkelde kropveren verstopt.

Ik vind het beide prachtige vogels, vooral als je op de details let.

Ik had het geluk dat de kleurige wilde plantengroei op de achtergrond ook wel lekker meewerkte, wel druk, maar toch.

Foeragerende ooievaar.

Zoals je ziet konden beide soorten het goed met elkaar vinden.

Tot slot van dit lange blog nog een foto waarbij ik in de achtergrond van de ooievaars nog twee watersnippen ontdekte.

Slotwoord: In het volgende, korte blog besteed ik aandacht aan een aantal andere, meer algemene soorten die ik in ditzelfde gebied fotografeerde. Tot dan.